donderdag 25 juni 2009

GUE-Fundamentals

Zo en eindelijk is het dan zover. De Fundamentalscursus begint eindelijk vandaag. Barend kwam me om 8:30u ophalen om naar Roosendaal te rijden waar de eerste theorieles op het programma stond. We hebben de hele dag aan de theorie besteed, en het meeste was wel bekend, maar toch goed om het weer een keer te zien, al ligt bij de cursus de nadruk niet op theorie. Heel leuk is wel dat als je een ervaren instructeur hebt hij veel kan vertellen over situaties die je tegen zou kunnen komen en wat het belang is van allerlei skills en uitrustingsonderdelen.
De skills die we tijdens de duiken uit zouden voeren hebben we even op video bekeken. De focus van Sasha lag duidelijk op trim en bouancy in plaats van op de handelijkg zelf. Ook gaf hij aan dat het van belang is dat een ander teamlid feedback geeft terwijl je met een skill bezig bent. Gouden tip om de oefeningen efficiënt uit te voeren is om telkens te weten wat de volgende stap moet zijn. Snelheid in een skill krijg je niet door snel alles uitvoeren, maar door de pauzes tussen handelingen te minimaliseren.
Om jezelf en elkaar te evalueren hebben we het volgende lijstje gebruikt.
1. Is je bouancy goed?
2. Is je trim goed?
3. Is de skill uitgevoerd?
4. Heb je je buddy aangekeken terwijl je bezig was?(team awareness)
5.bleef je op dezelfde positie?(enviromental awareness)
Daarnaast hebben we onze hele uitrusting doorlopen en terwijl ik dacht dat alles nu wel klopte moest ik toch nog een paar kleine wijzigingen doen.
's Avonds zijn we met z'n allen uit eten geweest bij de chinees en natuurlijk ging het de hele avond over duiken.

Volgende dag vroeg weer op en nu direct naar de duikstek gereden. We hebben de hele ochtend field exercises gedaan om te oefenen met het doneren van de longhose en de basic 5. Voor Barend Lennart en mij was dit bekend, maar JP heeft niet geoefend en hij had iets langer nodig om zich de skills eigen te maken. De veel kortere voorbereiding blijkt toch geen echt beletsel te zijn om de skill uit te voeren. Na deze exercitie hebben we het harnass nog even helemaal perfect afgesteld en daarna was het eindelijk tijd om te water te gaan. We hadden afgesproken om naar het platform te gaan en daar zou Sasha ons stoppen om alle zwembewegingen voor te doen. Ik was teamleader en zo bezig om iedereen in positie te houden dat ik telkens van de juiste koers wegdrifte. Het water was niet zo helder doordat er al veel duikers te water waren gegaan die dag. Na al dat gezwem besloten we maar op te stijgen omdat het platform er niet was en ook geen instructeur meer. Juist op dat moment kwam Sasha aan en zijn we naar het platform gegaan. We hebben de verschillende zwemtechnieken geoefend en geprobeerd. Daarna een backick en een heliturn en omdat we al veel tijd verloren hadden hebben we de basic 5 niet meer gedaan, maar zijn we opgestegen langs een lijn. Natuurlijk met het minimumdecoprofiel in het achterhoofd, maar dan iets aangepast voor de training. dat wil zeggen vanaf 9 meter telkens 3 meter opstijgen. Wachten tot het team in positie is en dan weer 3 meter omhoog. De stop op 6 meter ging goed, maar op 3 meter werd het een enorme chaos en vielen mensen omlaag en omhoog.
de tweede duik zijn we via de lijn afgedaald en richting kant gezwommen alwaar we op 5meter diepte een Basic5 gedemonstreerd kregen om hem vervolgens zelf te doen met de rest van het team om feedback te geven. Alles ging redelijk goed, al was het wel een probleem dat JP geen efficiënte backkick kan maken en daardoor driftten we richting nog ondieper water.
Gelukkig was het goed weer en hebben we aan de waterkant in de zon een evaluatie gehouden. Sasha heeft werkelijk alles gezien en onthouden. 1,5 uur heeft hij eraan besteed om te vertellen waar verbeterpunten lagen en wat de goede capaciteiten van de teamleden waren. Erg leerzaam en wederom is duidelijk geworden dat trim en bouancy zeer goed moeten zijn voordat je ook maar begint aan een skill. Daarnaast waren we allemaal twijfelachtig bij het afgeven van de longhose. Dit moet een beweging met vertrouwen zijn, want je wilt degene die gas ontvangt doormiddel van je lichaamstaal geruststellen. Terug in Roosendaal hebben we het laatste restje theorie behandeld en daarna was het weer etenstijd. Dit maal zijn we naar een mexicaans restaurant geweest en hebben we weer kunnen genieten van verhalen over projecten, duiken en trainingen.

Maandag 22-6 zijn we weer terug naar Roosendaal gegaan om de video van de vorige dag te bekijken en om zelf te kunnen zien wat er goed ging en wat niet. Dit had flink wat voeten in aarde omdat de laptop het geheugenkaartje niet herkende. Dus weer even terug naar Etten-Leur om een andere laptop te halen, maar toen konden we dan toch zelf zien waar we aan moesten werken. Dit is een heel duidelijke manier om problemen te laten zien.
Met deze wijsheden en de feedback van de vorige dag op zak was het tijd voor duik drie en vier. Er stond nog een basic 5 en een s-drill op het programma. Basic 5 verliep nog beter dan gisteren. JP had zijn trim beter onder controle en bij tijd en wijlen ging hij achteruit, al begon hij meestal te laat waardoor een rondje zwemmen toch een betere optie was. Het is wel nog steeds noodzakelijk om te weten wat de volgende stap in je bewegingen zal zijn om de efficiëntie omhoog te brengen. Dit blijft een focuspunt voor me. De S-drill verliep vrij goed. Al vroeg Barend mij om gas de eerste keer en dat was niet volgens het script. We hebben de drill toch maar afgemaakt en daarna zijn we helemaal opnieuw begonnen. Toch vreemd dat je er boven water zo goed over na kunt denken, maar onder water er toch weer vanalles gebeurt wat niet gepland is.
tweede duik hebben we ons vermaakt met het ophalen van drenkelingen volgens de GUE methode. Ik had er al vaker over gelezen, maar ik moet zeggen dat het inderdaad een comfortabele manier van vervoeren is als je niet direct omhoog kan in een grot of als je veel decostops moet maken. En al hoop ik niet dat ik het ooit nodig zal hebben natuurlijk, het is wel leuk om een keer te doen. na weer een uitvoerige evaluatie en het bekijken van de videobeelden zijn we 's avonds weer gezellig gaan eten met zijn allen.


De laatste dag hebben we de valvedrill gedaan en de s-drill, maar nu zo dat de ontvanger ook nog eens zijn bril kwijtraakt. Het is in het begin moeilijk om volledig op het team te vertrouwen, maar het went vij snel. Daarna hebben we nog een boei geschoten en een opstijging langs gemaakt. het schieten van de boei was niet zo'n probleem, maar de opstijgingen verliepen niet geheel vlekkeloos. Dat is echt iets waar ik aan moet gaan werken voor de Tech1 cursus. Minpuntje bij deze duik was dat Alexander zijn lamp perongeluk aan was gegaan terwijl hij de rest van zijn spullen aan het optuigen was. Het lampje en de ballast raakten zo oververhit dat de test-tube eraf vloog en er gas in de kabel kwam waardoor deze klapte. Als afsluiting deden we nog een scenarioduik. Iemand zou tijdens het zwemmen out of gas gaan. En daarna zouden we een opstijging maken langs een boei. Barend was degene die OOG ging en hij vroeg aan mij gas. Jan Peter liet vervolgens de boei op, maar de opstijging ging nog steeds erg stroef.
Na deze laatste duik zijn we naar de mc donalds gegaan om even een "maaltijd" te nuttigen en de laatste dag te evalueren. De laatste dag zijn er geen opnames meer gemaakt. En als laatste stond er nog een test op het programma(die je met z'n allen mag maken met materiaal erbij) en werden we een voor een door Sasha apart geroepen om een persoonlijke evaluatie te krijgen en om de uitslag van de cursus te horen te krijgen.
Lennart en JP Rec rating
Rik en Barend Tech rating

Al met al een geweldige cursus waar ik veel heb geleerd. Ikben klaar om te blijven trainen en volgend jaar Tech1 te gaan doen. Nu nog een leuke instructeur en een warm oord uit gaan zoeken met mooie diepe wrakken.
JP, Barend, Lennart en natuurlijk Sasha, Dankjewel

vrijdag 19 juni 2009

Noordzeeduiken tijdens Wrakduikweek WDSR

Ik had met Barend afgesproken om dinsdag 9 en woensdag 10 juni met de WDSR mee te gaan op de wrakduikweek. Maandagavond ben ik met al mijn duikspullen in de trein afgereist richting Vlissingen(mijn flessen waren gelukkig al daar).

Na een overnachting zijn we vroeg opgestaan, maar we werden opgebeld dat het weer te slecht was en dat we niet naar de Noordzee zouden gaan maar naar de Oosterschelde. En dat we dus later zouden vertrekken. De eerste duik hebben we dus op een wrak in de Oosterschelde gedaan. Maar omdat het weer goed opklaarde zijn we 's avonds de Noordzee op gegaan naar de Roompot. omdat we nog even op het tij moesten wachten hebben Barend en ik de onderkant van de boot en de schroef ontdaan van pokken en andere viezigheid. Op de Roompot kan je nog wel delen van het wrak herkennen, maar het is voornamelijk een stapel hout met veel zand ertussen. We hebben geprobeerd om nog wat dingen te vinden door zand op te wapperen, maar helaas lag er niets waar wij aan het zoeken waren. Wel kwamen we nog een jute zak tegen waar de rijst in heeft gezeten. dat was de vrach van de Roompot toen hij uit Oost Indië terugkwam. Door dit soort dingen gaat de geschiedenis meer leven.

De volgende dag zijn we direct de Noordzee opgegaan, ook weer richting de Roompot. We hadden afgesproken om het schip goed te bekijken en om te proberen meer overzicht op het wrak te krijgen. dus we zijn vanaf de boeg naar het achterschip gezwommen en hebben ook nog even de mast opgezocht die er iets verder vandaan ligt. tweede duik gingen we naar de Lotte. De vorige keer dat ik mee ben geweest waren we daar ook al naartoe geweest. De stroming was net als de vorige keer behoorlijk heftig, maar we zijn wel van het Voorschip naar het Achterschip gezwommen. Barend claimt een anker te hebben gezien, maar ik kan me daar niets van herinneren, of ik heb het niet als zodanig herkent. En de laatste duik die dag hebben we op een nog onbekend wrak gedoken. Dit wrak had een hoge opbouw, maar ook stukken zand. De opbouw stond zeker 2 verdiepingen boven het zand uit en er zaten een soort ramen in. Het is mij niet direct duidelijk waar dit precies op een schip thuishoort, maar om iets te zien dat anders is dan de rest van al het staal is wel heel erg leuk.

Al met al 2 bijzonder geslaagde dagen en wat mij betreft ben ik wel voorbereid om aan de Fundamentals te beginnen.


** toevoeging van Barend **
Op het nieuwe onbekende stoomschip hebben we enkele beelden geschoten en deze staan ruw hieronder:



Enkele links over de het schip de roompot:

Wikipedia artikel over de roompot
Artikel in de PZC
Artikel op Archeos
Artikel over de roompot

zaterdag 6 juni 2009

Teamduik in Galderse meren

Vandaag een teamduik gemaakt in de Galderse meren. Via onze instructeur hadden we te horen gekregen dat de cursus nu ook met een vierde man gevuld was. Na wat kort email contact hadden we afgesproken bij de Galderse Meren alwaar we JP ontmoetten.
Na wat kennismaken en de gebruikelijke predive checks hebben we een duik gemaakt waar de nadruk vooral lag op trim en bouancy. Eenmaal in het water bleek dat het zicht niet zo goed was door alle andere duikers. De awareness in een team van 4 is ook veel moeilijker dan bij 2 of 3 man. na wat rondzwemmen en een basic 5 waren we 50 minuten verder en hebben we even gepauzeerd.
tweede duik verliep voor iedereen een stuk soepeler, het zwemmen in een team van 4 went. We hebben nog een V-drill gedaan en een boeitje opgelaten. Daarna zijn Rik en JP nog even terug gegaan om een beetje achteruit te zwemmen.


Hier enkele beelden:

zondag 24 mei 2009

Relaxt duikje Zoetersbout

Dinsdagavond een super relaxt duikje gemaakt op Zoetersbout.

Eerste 20 minuten "in the blue" basic 5 gedaan en blijven hangen op 1 hoogte (verschillende hoogtes gebruikt). Door de blue wel een beetje verplaats en bij afdalen op 24m een touchdown met de bodem. Daarna een stuk terug gezwommen en de rest van de duik rond 12-16m rondgekeken. Supergoed zicht minimaal 10m en uiteindelijk 80 minuten gedobberd.

Leerpunten; toch wel lastig in de blue hangen en minder dan halve meter naar boven/beneden gaan met basic 5 oefening.

zaterdag 9 mei 2009

Sepia time deel II Zeelandbrug

Vrijdagavond met een Marcel Wyanda en Lennart gedoken bij de Zeelandbrug op zoek naar sepia's. Marcel en Wyanda doken samen en Lennart en Barend waren het andere buddypaar.

Na vorige duik bij Goese sas extra aandacht voor buddy awareness en dit is gelukt. De lichtbundels bleven netjes in elkaar zicht en dat duik toch een stuk prettiger dan steeds om te moeten kijken en te turen waar je buddy is.

Uiteindelijk een tweetal sepia's gespot en eentje bleef wel erg mooi bij ons zwemmen en wat beelden van geschoten zie filmpje:


Tweede aandachtspunt, gasvoorraad, frequenter gechecked en geen verassingen hier, Lennart zijn gasverbruik was in ieder geval stuk lager dan voorgaande duik(en).

Top duik, mooie sepia's, mooie duik en ondanks de wind en golven prima te doen!

Thanks Lennart, Marcel en Wyanda!

donderdag 7 mei 2009

Duik op Goese sas

Woensdagavond samen met Lennart een duik gemaakt bij de Goese sas .

Doel van de duik sepia's spotten en ander mooi OS leven, maximaal 1 uur, maximale diepte 20m. gebruik van D7 met EAN21.

40 minuten voor de kentering te water gegaan en even een korte check (LH deploy, bubblecheck, lamp) gedaan. Daarna gedoken naar 11m en parallel aan de kant noord-achtig gezwommen. Binnen 5 minuten op het eerste tentje geland waar direct een sepia paartje zat te "paren". Erg mooi gezicht!

Verder noord gezwommen en nog een sepiapaar tegengekomen welke zowaar tegen mijn lamp opbotste, na 30 minuten omgedraaid en parallel aan de kant zuid gezwommen waarbij de diepe putten en dijkvallen langs de dieptelijn zijn gevolgt (geen ge-jojo). Lennart gaf na 50 minuten aan op 50 bar te zitten waarna we terug naar de kant zijn gegaan.

Leermomenten van de duik, zowel Rik als Barend zwemmen sneller dan Lennart en daardoor zwemt Lennart soms wat meer achter; niet goed en volgende duiken sterk op focussen zodat de lichtbundels ten allertijden in elkaar zichtveld zitten; verantwoordelijkheid van geheel team.

Leermoment 2; gasvoorraad, Lennert had op einde duik weinig gas, frequenter checken en in gaan schatten wat luchtverbruik is bij diverse duiken. Verantwoordelijkheid primair Lennart secundair team die zeker moet zijn dat niet 1 teamgenoot te weinig gas gaat krijgen. SAC gaan berekenen achteraf elke duik om inzicht te krijgen in luchtverbruik.

Conclusie; topduik, mooie locatie, heel veel mooi leven, sepia's gespot en weer wat geleerd.

Bedankt Lennart!

zondag 3 mei 2009

Weer naar het Galjoen

De dag voor koninginnedag hadden we weer afgesproken om een duikje te gaan maken. Helaas Moest Lennart weer afmelden, maar we hebben de duik toch met zijn tweeen gemaakt. We hebben de hoogwater kentering van 's avonds gekozen en om 18:15u stonden we beide aan de dijk bij Wemeldinge - de hoek. Om logistieke redenen had Barend een dubbel7 met een bodemstage van 7liter, en ik had mijn dubbel12 met een 40cuft bodemstage meegenomen.
In de afdaling kwam er bij barend water naar binnen bij zijn 2e trap en toen hebben we onze stages gewisseld zodat hij genoeg lucht had. later bleek dat er een schelpje onder het exhale ventiel was vast komen te zitten. Toen hij mijn stage opendraaide begon da
t ding meteen te lekken tussen de kraan en de eerste trap. Met het overgeven was de ring waarschijnlijk losgedraaid, maar gelukkig kon het weer aangedraaid worden.
Toen dit allemaal was opgelost hebben we onze weg vervolgd naar het Galjoen en daar een geweldige duik gemaakt van 30minuten op het wrak. Aan het begin zat er nog een schelpje tussen de voet en de vin van Barend en bleek dat door de stage wissel de manometer en de stage in elkaar geclipt waren, maar ook dit was vrij snel verholpen.
De stroming was er nog niet volledig uit, en het zicht was niet optimaal, maar de er zaten nog een paar Steenbolken rond het wrak. Bovendien 
is het helemaal begroeid met tubularia en mossels. Doordat we nu zoveel bodemtijd hadden hebben we 2 keer langs het wrak gezwommen en hoe het wrak eruit ziet en hoe het precies ligt is nu een stuk duidelijker. De boeg is nog redelijk intact en daar zit een opbouw op. In diverse internetbronnen is te lezen dat de lier voorop ook nog als zodanig herkenbaar is, maar de explosie aan mossels sinds vorig jaar maakt het niet langer mogelijk om de structuur nog als zodanig te herkennen. naar de achterkant toe wordt het steeds meer een wrakveld en de rechterkant van het wrak hangt over naar binnen.


omdat we aan het begin van de duik afgeremd waren en door de lange bodemtijd op het wrak(27m) hadden we een flinke decoverpliching opgebouwd.
op de eerste deepstop op 15meter hebben we het decoschema opgesteld.
40minuten op gemiddeld 27m levert een decoverplichting op van 17 minuten.
die hebben we als volgt verdeeld over de stops.
15m 3minuten
12m 3minuten
9m 3minuten
6m 4minuten
3m 4minuten
bij de 6meter en de 3 meter stop hebben we nog wat extra gewacht en vanaf 3meter zijn we met 1meter per minuut opgestegen naar de oppervlakte.
Achteraf gezien hadden de diepere stops wat korter mogen duren en de ondiepere stops wat langer. Al hebben we geen van beide last gehad van vermoeidheid of andere vormen van futloosheid na de duik.
Het was weer een duik die illustreerde dat je als team veel meer kunt bereiken. En ook al is een DIR-uitrusting zeer minimalistsch, er kan toch nog vanalles mee gebeuren.
We zijn weer wat ervaringen rijker. Hopelijk kan Lennart volgende keer weer mee.