Relaxt duikje Zoetersbout

Dinsdagavond een super relaxt duikje gemaakt op Zoetersbout.

Eerste 20 minuten "in the blue" basic 5 gedaan en blijven hangen op 1 hoogte (verschillende hoogtes gebruikt). Door de blue wel een beetje verplaats en bij afdalen op 24m een touchdown met de bodem. Daarna een stuk terug gezwommen en de rest van de duik rond 12-16m rondgekeken. Supergoed zicht minimaal 10m en uiteindelijk 80 minuten gedobberd.

Leerpunten; toch wel lastig in de blue hangen en minder dan halve meter naar boven/beneden gaan met basic 5 oefening.

Sepia time deel II Zeelandbrug

Vrijdagavond met een Marcel Wyanda en Lennart gedoken bij de Zeelandbrug op zoek naar sepia's. Marcel en Wyanda doken samen en Lennart en Barend waren het andere buddypaar.

Na vorige duik bij Goese sas extra aandacht voor buddy awareness en dit is gelukt. De lichtbundels bleven netjes in elkaar zicht en dat duik toch een stuk prettiger dan steeds om te moeten kijken en te turen waar je buddy is.

Uiteindelijk een tweetal sepia's gespot en eentje bleef wel erg mooi bij ons zwemmen en wat beelden van geschoten zie filmpje:


Tweede aandachtspunt, gasvoorraad, frequenter gechecked en geen verassingen hier, Lennart zijn gasverbruik was in ieder geval stuk lager dan voorgaande duik(en).

Top duik, mooie sepia's, mooie duik en ondanks de wind en golven prima te doen!

Thanks Lennart, Marcel en Wyanda!

Duik op Goese sas

Woensdagavond samen met Lennart een duik gemaakt bij de Goese sas .

Doel van de duik sepia's spotten en ander mooi OS leven, maximaal 1 uur, maximale diepte 20m. gebruik van D7 met EAN21.

40 minuten voor de kentering te water gegaan en even een korte check (LH deploy, bubblecheck, lamp) gedaan. Daarna gedoken naar 11m en parallel aan de kant noord-achtig gezwommen. Binnen 5 minuten op het eerste tentje geland waar direct een sepia paartje zat te "paren". Erg mooi gezicht!

Verder noord gezwommen en nog een sepiapaar tegengekomen welke zowaar tegen mijn lamp opbotste, na 30 minuten omgedraaid en parallel aan de kant zuid gezwommen waarbij de diepe putten en dijkvallen langs de dieptelijn zijn gevolgt (geen ge-jojo). Lennart gaf na 50 minuten aan op 50 bar te zitten waarna we terug naar de kant zijn gegaan.

Leermomenten van de duik, zowel Rik als Barend zwemmen sneller dan Lennart en daardoor zwemt Lennart soms wat meer achter; niet goed en volgende duiken sterk op focussen zodat de lichtbundels ten allertijden in elkaar zichtveld zitten; verantwoordelijkheid van geheel team.

Leermoment 2; gasvoorraad, Lennert had op einde duik weinig gas, frequenter checken en in gaan schatten wat luchtverbruik is bij diverse duiken. Verantwoordelijkheid primair Lennart secundair team die zeker moet zijn dat niet 1 teamgenoot te weinig gas gaat krijgen. SAC gaan berekenen achteraf elke duik om inzicht te krijgen in luchtverbruik.

Conclusie; topduik, mooie locatie, heel veel mooi leven, sepia's gespot en weer wat geleerd.

Bedankt Lennart!

Weer naar het Galjoen

De dag voor koninginnedag hadden we weer afgesproken om een duikje te gaan maken. Helaas Moest Lennart weer afmelden, maar we hebben de duik toch met zijn tweeen gemaakt. We hebben de hoogwater kentering van 's avonds gekozen en om 18:15u stonden we beide aan de dijk bij Wemeldinge - de hoek. Om logistieke redenen had Barend een dubbel7 met een bodemstage van 7liter, en ik had mijn dubbel12 met een 40cuft bodemstage meegenomen.

In de afdaling kwam er bij barend water naar binnen bij zijn 2e trap en toen hebben we onze stages gewisseld zodat hij genoeg lucht had. later bleek dat er een schelpje onder het exhale ventiel was vast komen te zitten. Toen hij mijn stage opendraaide begon da

t ding meteen te lekken tussen de kraan en de eerste trap. Met het overgeven was de ring waarschijnlijk losgedraaid, maar gelukkig kon het weer aangedraaid worden.

Toen dit allemaal was opgelost hebben we onze weg vervolgd naar het Galjoen en daar een geweldige duik gemaakt van 30minuten op het wrak. Aan het begin zat er nog een schelpje tussen de voet en de vin van Barend en bleek dat door de stage wissel de manometer en de stage in elkaar geclipt waren, maar ook dit was vrij snel verholpen.

De stroming was er nog niet volledig uit, en het zicht was niet optimaal, maar de er zaten nog een paar Steenbolken rond het wrak. Bovendien 

is het helemaal begroeid met tubularia en mossels. Doordat we nu zoveel bodemtijd hadden hebben we 2 keer langs het wrak gezwommen en hoe het wrak eruit ziet en hoe het precies ligt is nu een stuk duidelijker. De boeg is nog redelijk intact en daar zit een opbouw op. In diverse internetbronnen is te lezen dat de lier voorop ook nog als zodanig herkenbaar is, maar de explosie aan mossels sinds vorig jaar maakt het niet langer mogelijk om de structuur nog als zodanig te herkennen. naar de achterkant toe wordt het steeds meer een wrakveld en de rechterkant van het wrak hangt over naar binnen.

omdat we aan het begin van de duik afgeremd waren en door de lange bodemtijd op het wrak(27m) hadden we een flinke decoverpliching opgebouwd.

op de eerste deepstop op 15meter hebben we het decoschema opgesteld.

40minuten op gemiddeld 27m levert een decoverplichting op van 17 minuten.

die hebben we als volgt verdeeld over de stops.

15m 3minuten

12m 3minuten

9m 3minuten

6m 4minuten

3m 4minuten

bij de 6meter en de 3 meter stop hebben we nog wat extra gewacht en vanaf 3meter zijn we met 1meter per minuut opgestegen naar de oppervlakte.

Achteraf gezien hadden de diepere stops wat korter mogen duren en de ondiepere stops wat langer. Al hebben we geen van beide last gehad van vermoeidheid of andere vormen van futloosheid na de duik.

Het was weer een duik die illustreerde dat je als team veel meer kunt bereiken. En ook al is een DIR-uitrusting zeer minimalistsch, er kan toch nog vanalles mee gebeuren.

We zijn weer wat ervaringen rijker. Hopelijk kan Lennart volgende keer weer mee.

Wat een weekend!!

Zo, Ik kan terugkijken op een fantastisch weekend met veel duiken. Zaterdag was het DIR-NL dag en zondag ben ik met de WDSR mee geweest op de noordzee. Twee keer vroeg opstaan, maar het was het wel heel erg waard.

Zaterdag om 7:15u stond Barend bij me op de stoep om door te rijden naar de Groene Heuvels. Dus even alle spullen ingeladen en op naar Nijmegen.

Daar aangekomen even gezellig gepraat met wat mensen en nadat we een bakje koffie gekregen hadden sloten we ons aan bij de opening door Robert. Omdat ik introducé ben Moest ik mezelf "bewijzen" tijdens een introduik. Mijn buddy was Anton en we hebben na de reguliere checks gezellig rondgescharreld over de zandbodem. Na een eenvoudig duikje van 20 minuten weer terug naar de parkeerplaats.

Barend had van Theo wat uitleg gekregen over lijntechnieken en hoe om te gaan met een reel op een wrak, dus die kwam een tijdje later ook weer boven water.

Na de lunch hebben we samen nog even de 2 wrakjes bekeken, nog een beetje geoefend met de lijntechnieken en geeindigd met een v-drill en het schieten van een boei.

DIR-NL day at the "Groene Heuvels" from Barend de Lange on Vimeo.

De volgende dag alweer vroeg opstaan. Om 5:20u ging mijn wekker en om 5:45u zat ik in de auto op weg naar jachthaven "De Roompot". Ik hield al vanaf donderdag de wind in de gaten via de windguru. De voorspelling was windkracht 1 tot 2 en uit het zuiden tot oosten. Oftewel, de best mogelijke wind voor een noordzeeduik. Voordat we de op de noordzee waren hadden we al een paar bruinvissen gezien. De dag kon al bijna niet meer stuk. De noordzee zelf was een spiegeltje. Het zonnetje deed zijn best, maar kwam er pas aan het eind van de dag een beetje doorheen. We voeren richting "de Rotterdam". Dit is een stoomzeilschip uit 1872 en het eerste schip van de Holland-America lijn. Omdat het al in 1883 is vergaan is het aardig verweerd in de loop der tijd. 

na geankerd te hebben moesten we nog even wachten tot de kentering. Het zicht was net een meter en een dag voor springtij was de stroming ook niet misselijk. Beneden aangekomen bleek het anker op het zand te liggen en na even zoeken stuitten we op het wrak. De lijntechnieken van de vorige dag werden meteen in de praktijk gebracht. Mijn eerste Noordzeeduik was wat mij betreft een groot succes. 

SS Rotterdam very poor visability from Barend de Lange on Vimeo.

Het wrak is niet direct herkenbaar als schip,  omdat het er al een tijdje ligt. En slecht zicht helpt ook niet echt mee. De schoorsteen is een goed herkenbaar element en verder staat het ding helemaal vol met tubularia. In elk holletje zit een Noordzeekrab en overal zijn zeesterren. We hebben nog wat filmopnames gemaakt.

Voor de tweede duik werdt besloten tot de Alverton. Dit wrak is een stuk kleiner. Het anker lag in het midden en we hebben eerst de achterkant en daarna de voorkant bekeken. In het begin filmde ik en reelde Barend, Daarna hebben we gewisseld.

Beide wrakken liggen op de Zeehondenplaat. Groot voordeel is dat de diepte daar hooguit 10 meter is en dat we 77 minuten op de rotterdam en 53minuten op de alverton hebben kunnen duiken. De enige reden om eruit te gaan is de stroming, en die was ook wel echt behoorlijk.

Conclusie: topweekend, en weer het een en het ander geleerd en ervaring opgedaan.

Oefenen in de Galderse Meren.

Vrijdag 17 april kreeg ik van Lennart een smsje om de volgende dag te gaan duiken. Meteen teruggebeld natuurlijk en de afspraak voor de volgende dag stond.

Zaterdag was een prachtige dag en er waren dan ook meer duikers bezig. We hebben een uurtje rondgezwommen en vooral geprobeerd stil te hangen op 1 positie. Met het opstijgen bleek weer dat Lennart moeite heeft met lucht uit zijn pak dumpen en dat resulteerd in een head down positie. Dit blijft iets om aan te werken, en hopelijk kan onze instructeur de gouden tip geven om het probleem op te lossen. Om te testen hoe goed lucht gedumpt kan worden probeerde ik om vol te blazen en tegelijkertijd te dumpen. En dat kan dus.

Volgende keer weer een beetje trachten stil te hangen en wellicht dan ook nog proberen er iets bij te doen.

Dagje bootduiken met de WDSR

Zondag was een dagje dagje bootduiken op de noordzee/Oosterschelde voor een deel van het team (Rik en Barend).
6:15 verzamelen op de marina roompot haven in Kamperland en om 7:00 uitvaren naar de noordzee voor een onderzoeksduikje. Op de noordzee was het zicht zo slecht (minder dan 50 cm)dat besloten is om terug naar de OS te varen en op het wrakveld voor de Zeelandbrug te duiken.

Een mooie duik van 66 minuten waarin dit wrakdeel gevonden is; een pokhouten schijf van een
blok (katrol voor op zeilschepen):