Tech2 cursusverslag in Portofino

Verslag van mijn tech2 cursus



Hier een kort verslag van mijn tech2 opleiding in portofino, Rik is even ondergedoken en ik (Barend) doe de cursus alleen met twee Max en Armando, twee Italianen waarvan Max geen Engels spreekt. Onze Instructeur is Bruno Borelli van Portofino divers . Ik heb mijn vrouw en kind meegenomen naar Portofino en Bruno heeft een prachtig 1 kamer appartement geregeld in de straat aan de haven.

Dag 1:
In de ochtend met elkaar kennismaken en een stuk theorie (gelukkig niets over de oorsprong en missie van GUE dat hebben we tijdens Fudamentals en tech1 wel voldoende gezien). Daarna maken we leashes, iedereen moet er namelijk twee hebben en Bruno heeft voldoende tuinslang en touw gekocht. Bruno legt buiten op straat uit hoe de bottle rotation te doen met de diverse flessen.

Bottle rotation is een handeling waar je op een nette manier zonder je trim te verzieken of te stijgen of dalen bijvoorbeeld je bodemstage wisselt met de zuurstoffles die aan je leash hangt (een touw met double ender waaraan je zuurstof fles normaal hangt en welke achteraan je flessen hebt hangen)

In de middag gaan we duiken. De logistiek is goed in portofino, maar een d16 blijft 50 kilo en 3 stages blijven zwaar. Met je droogpak aan richting boot met 34 graden lopen blijft best warm!. Dat valt dus een beetje tegen de eerste dag maar de dagen erna ga je steeds meer wennen aan de zware flessen en extra uitrusting.

Dan de duik van de eerste dag, direct met 3 stages te water en opstijging oefenen, 8x een bottle rotation, sdrill, valve drill, propulsion review en correcties, gas switching (met virtueel o2 50% en bodemstage) flessen zijn gevuld met 32%, airbreaks..... Pfff give me à break!! wat een dag! twee duiken van elk een uur. We hebben ons vermaakt van 8:30 tot 19:00.





Dag 2:
Opstijgingen oefenen:
met bodemgas afdalen naar 10m switch to backgas
opstijgen naar 6m switch to 50%
stijgen naar 5m bottle rotation (bodemstage naar achter zuurstof naar voren)
stijgen naar 4m gasbreak op bg
stijgen naar 3m switch to o2.
Einde ascent drill.... En dat 3x achter elkaar.... We zijn een uurtje bezig (0:54)

Duik twee een scenariodive op het wrak de Mohawk deer....

Wat er precies gebeurd is ga ik niet allemaal verklappen en is ontzetten veel dus een samenvatting:
ongeveer 14 faillures waarvan 80% non-fixable was en we gedurende de rest van de duik en deco moesten handelen.. Mooi ook om meerdere failures tegelijkertijd te krijgen (mask lost&bubbles at regulator) en meer.... Deco bottle lost, broken deco bottle, light failure, mask, line entangle..
Alles kunnen oplossen maar dit was toch wel flink pittiger dan alles wat ik ervoor heb gehad aan stress loading! Ook enkele "fouten" gemaakt tijdens oplossen van failures, iets wat tijdens tech1 toch niet gebeurde. Tempo was tijdens de tech1 veel lager en fouten minder complex en minder gelijktijdigheid (dat is mooiste middel om boel te verstieren en de druk op te voeren op een team).. We duiken ruim anderhalf uur met failures.




Voor echte duiken is dit niet representatief, normaal krijg je maximaal 1-2 failures , maargoed als je dit kan hanteren dan is 2 failures twee vingers in de neus werk.

Vanavond nog wat minimum gas en scr ratio invullen in mijn wetnotes en dan morgen weer om 8:00 melden bij de duikschool voor een dag 6-9 stage drill en een verse scenario duik :-) was een lange dag (7:30 - 19:30).

Dag 3:
Duik 1 van deze dag was relatief simpel, 6 bottle drill, ofwel je krijgt 3 extra flessen van je buddy die je een voor een via de voorkant (harnas aan voorkant) richting achterkant (leash) moet verplaatsen. Dit uiteraard zonder meer dan 1m te verschuiven (+0,5 -0,5). Daarna met deze 6 flessen valve drill en s-drill uitvoeren, daarna weer alles afgeven aan andere buddy die hetzelfde doet, je drijfvermogen bewaren is grootste uitdaging, met 6 nitrox gevulde stages is het best een gewicht welke je iedere keer weer even moet bijstellen.

Duik 2 van dag 3 weer scenario's, van alles wat, kapot gemaakte automaten, out of gas tijdens afdalen en stijgen, lost deco bottles. Veel lijn entanglements en natuurlijk tegelijkertijd. Alles goed opgelost, fouten van dag ervoor worden niet meer gemaakt. Team is ook stuk stabieler tijdens deco en de meest indrukwekkende failure is het onklaar maken van de 50% automaat van Max, we zagen in ons ooghoek iets gebeuren, ineens slingerde er een automaat los bij Max en deze bleek later op de 21m stop niet meer te functioneren!

Het slepen met de flessen raken we aan gewend, behalve dat Armando uitglijd tijdens de stap van de kant op de boot...... Gelukkig alleen een spier opgerekt, duik 1 van de dag slaat hij over, duik 2 wordt hij met alle gear geholpen in en uit water.. Anders finito cursus en dat is toch wel erg zonde! Je hebt niet snel een team bij elkaar om dit soort cursussen uit te voeren.





In de middag plannen voor duik van morgen op de uj2216, wordt 35-40min op gemiddeld 51-54m. 50 minuten deco, dit om de belasting nog redelijk normaal te houden. D16 18/45 cuf80 18/45 cuf80 ean50 en cuf40 o2. Veel teveel bodemgas, maar is standaard t2 set en goed voor oefening. Heb erg veel zin in de duik van morgen!! Hier komen we uiteraard voor!

Was een mooie dag niet zo intens als gisteren maar dat is ook prima! (8:00 -18:45)

Dag 4:

We gaan eindelijk doen waarvoor we gekomen zijn, dikke duiken maken :-) we beduiken de kt of uj (uboat jager) 2216, beetje zelfde verhaal als de globe die later in de tweede wereld oorlog de sat12 werd gedoopt. Het is een wrak wat op 60m diepte ligt maar gemiddeld rond de 54-51m diepte is.




We plannen hem als een tech2 duik, dus 35-40 minuten bodemtijd. 15 minuten uit de cuf80 stage met 18/45 en de rest uit backgas. Deco plannen we op 50 minuten (beetje rustig aan met de eerste duik). 28 minuten op zuurstof en 22 minuten in de zone 21-9m.

Het water is spiegelglad en betere condities als deze kon je niet krijgen. Erg jammer dat de camera niet mee mocht. Waren mooie beelden geworden!

We duiken het water in, nitrox 50 vastgeclipt, bodemstage en 100% aan de leash in de hand, doen bubblecheck en bodemgas check (je wilt niet met 50% naar 54m) en checken elkaar. We dalen af en ploffff hoor ik, ik krijg een lichtsignaal en zie dat Armando een afgescheurde manometerslang heeft. Bellenregen dus snel ernaartoe, zie direct dat het geen scenario is van Bruno... Dus einde duik voor Armando, geen spare slang aan boord....

Samen met Max en Bruno dalen we af naar het wrak, op 30m zie ik het wrak liggen en herken ik voor en achterkant, ik leid de duik en besluit naar achter te gaan, via bakboord. Onderweg diverse patrijspoorten met glas erin tegengekomen (fijn als niet alles is meegenomen) en snel zijn we achter op het wrak (wrak is 70m lang). We zwemmen naar voren en worden door Bruno op diverse kenmerken zoals machinegeweren, dozen munitie en ankers gewezen! Handig een gids!

Aan de voorkant van het wrak aangekomen switch Max van bodemstage naar bg (bij 40 bar) ik heb nog 100 maar switch toch mee, om de boel niet te verwarren en gas is geen probleem in deze duik. We duiken over het grote kanon aan de voorkant en doen nog een rondje wrak (35 minuten is best veel op een wrak van 60-70m lang), aangezien de gemiddelde diepte 51 i.p.v. 54 plakken we er 5 minuten aanvast. We gaan naar achter en zakken af in de machinekamer, ik zie een gevallen lamp veel machine onderdelen trapjes etc. Mooi mooi mooi!!

1 segment (is 5 minuten) voor het einde besluiten we terug naar de ankerlijn te gaan. Daar aangekomen afspraak dat we een sdrill zouden doen tot de 21m switch, om te weten of minimaal gas wat we reserveren echt voldoende is en er een gevoel bij te krijgen.
Max ademt uit mijn bg en we zetten de opstijging in. So far so good, beetje langzamer tussen de 33-27 maar verder prima. Op 21m geswitched en omdat we toch iets langer dan gepland diep zaten wat extra minuten op 6m gezet.
Na twee uur steken we de kop weer boven water! Wat een mooie duik!!


(foto portofino diving)


Evaluatie achteraf gaf aan dat mijn sac tijdens duik 14,5 was en tijdens deco 11,7. Ofwel ik mag mijn tabelletje in de wetnotes aanpassen :-) en ben niet ontevreden. Max zat op bodemfase sac 22 en deco geen idee.. Iets van 35-40% meer dan ik, dus 15-16 liter/minuut. Minimum gas was voldoende in deze situatie. En het verklaarde ook waarom Max eerder wisselde naar van zijn bodemstage naar Backgas.

In de middag zwemtest, beetje mijn best gedaan en Bruno voorgebleven, onderwaterzwemmen moest Bruno toch een wat laten zien en zwom ruim meer onderwater.. Fysiek van Armando en Max was ook voldoende voor de test, dus iedereen geslaagd.

Morgen duiken we op de Genova, weer 18/45 40 minuten bodemtijd gemiddeld 54m. Groter wrak en gepland 60 minuten deco. Hopelijk in team van 3 als er niets meer stukgaat :-), ik heb er zin in en mag deco doen (gezellig complex plannetje met minuten verschuiven van 15 naar 9m stop en extra op 6 en beetje op 3.. Leuk dat tech2 gedoe, beetje klooien en tunen met minuten..(of zal ik dat optimaliseren noemen om een mooie curve te krijgen en prioriteit te geven aan stops zoals 21,9,12m..





Lekker dagje met mooie duik op supervet wrak!! we sluiten af met de flessen te vullen, te analyseren voor morgen en de laatste puntjes op de i te zetten in de uitrusting.

Dag 5.

Vandaag weer lekker duiken, we duiken vandaag op de Genova een transport schip welke is gezonken tijdens wo2.


(foto portofino diving)

We analyseren het gas en laden alles in de kleine transport wagen van Bruno en rijden 200m naar de boot. Alles inladen, omkleden en vertrekken maar.

De Genova ligt 5min varen uit de kant, we doen laatste gue edge (check) en springen het water in. Armando heeft weer pech, zijn boltsnap van zijn 50% breekt af (het touwtje) en we moeten de 50% even aan boord laden om te laten fixen. 10 minuten later is het gefixed en we dalen af. Op 30m doemt het wrak op en de lijn ligt precies op het dek! Nice geen wrak zoek activiteiten onderwater wat alleen maar bodemtijd kost.

Max is nummer 1 en we bekijken het wrak, Bruno is eigenlijk geen teamgenoot maar laat toch mooi even een paar patrijspoorten zien die nog open en dicht kunnen!! We werken richting de boeg en bekijken de crew verblijven en komen aan bij de boeg. Altijd mooi om even de boeg te bekijken van een afstand. Na 13 minuten geeft Max teken om te switchen naar backgas, afgesproken dit te doen bij 40 bar. Heb zelf nog 100 maar om team niet nogmaals te moeten stoppen switch ik mee.

We duiken naar achter en passeren twee grote kaapstanders (hefboom om goederen in en uit te laden). Bruno laat ons in een ruim aan de achterkant de reserve schroef zien! Groot ding!! En indrukwekkend, ik daal nog een paar levels af richting de 60m en zie enkele trapjes, machine onderdelen en andere typische wrakdelen.

Aan de steven zouden we nog even de propeller bekijken maar gezien de bodemtijd (37 minuten gemiddeld 54m) besluiten we te keren en naar anker te gaan.

Onderweg kom ik nog een flesje tegen ik NIET mag meenemen (grmmm) maargoed begrijp het wel in conservation van GUE en we bereiken na 39min runtime de ankerlijn. Deze keer moet Max out of gas gaan en is Armando donateur van het backgas. De opstijging naar 21 gaat vlotjes alleen ademen Max en Armando toch wat veel, ik zie Bruno herhaaldelijk op Armando zijn manometer kijken....... Armando bereikt de 27m stop met 40 bar in zijn d16.... Met een mg van 110 hebben ze samen toch goed gebruikt en zien we dat een minimale hoeveelheid gas echt minimaal is als er een beetje stress bij komt kijken. Bruno staakt de gas sharing actie en iedereen ademt weer uit zijn eigen backgas. Zonder backgas is niet handig voor je gasbreaks en die wil je nu niet meer overslaan..

Op 21 m ontvouw ik mijn decoplan waaauw...redelijk eenvoudig, kloddertje 21m kloddertje op 9m en vanalles ertussen... Is allemaal iets complexer dan klodderen maar niet veel... Prioriteit van de stops is 9, 21, 12, 15, en 18. Daartussen verdeel je 25-30 minuten deco waarbij je er rond de 5-6 op 21 doet en rond de 8-9 op 9m. Totaal 27 minuten.

Op 15 meter doen we de bottle rotation (zuurstof naar voren, bodemstage naar achter) in minuut 6 van de 9m stop wisselen we naar backgas voor een gasbreak en opruimen van de 50% automaat. We stijgen naar 8m 1 minuut naar 7m 1 minuut en naar 6m.

Switch naar zuurstof op 6m en de volgende 32 minuten deco starten, 12 minuten o2 6m gasbreak 18 minuten waarbij we na 10 minuten richting 5m 4m 3m 2m meter stijgen en wat minuten verdelen. Iets minder dan 2 uur later stappen we weer aan boord. Golven zijn gegroeid en het is ff opletten om aan boord te komen. Weer een lange duik van 1:58.





Dive review, volgens gue-edge, alle stappen doorlopen.
Niets aan te merken op de deco en geen feedback richting mij, heb dus iets goeds gedaan vandaag :-) in het Italiaans wordt de feedback vervolgt waar ik niet veel van snap.

In de middag verder met theorie en duikplan van morgen op de uj2110. Alweer een uboat jager maar wel dieper en enkele leuke details zoals reserve propeller op de bodem, sonar op de kiel etc.
Duikplan wordt even wat complexer als Bruno meldt dat we slechts 200 bar in ons backgas hebben. Beetje slim plannen en de duik eindigen op ondieper deel 45-48m laat het mg slinken richting 70-80 bar waardoor we de duik goed kunnen plannen met 35 minuten bodemtijd op gemiddeld 60m. Behoorlijke discussies en gedoe met meertaligheid en de verdeling van deco maar uiteindelijk komen we eruit en hebben we een plan wat hopelijk werkt..... Morgen mag ik gas halen bij Armando, hopelijk hebben we voldoende. Omdat ik moeilijk doe over de deco (nee ik wil niet pragmatisch maar meer deco op zuurstof en meer deco op 9m stop) mag ik deco doen (prima).

In de avond de toets moeten doen, een typisch Richard walker toets, voor de insiders:
Plan een duik naar 69m met 25 minuten bodemtijd met d12 cuf80 nitrox en alu7 100%. alles gevuld op 200 bar....... Gebruik rules of half voor de planning....
Wat is je minimum gas (180 bar in je cuf80).
Wat is tp (ik denk 90 bar in je cuf80)

Hoeveel deco heb je nodig (nou die 25 minuten ga je niet halen uit die cuf80 180 bar op 69 bar, dus dat wordt maximaal 13 minuten bodemtijd....deco bereken laat ik even achterwegen..

Dan de laatste mooie vraag, "wat als je sac tegenvalt en je kan maar 15 minuten doen..........". Die 15 minuten kan je zowiezo niet doen op alleen je cuf80... Maar stel dat dan is het te berekenen..... Erg leuk met iemand die geen Engels kan en het is geschreven in Engels.....weer mooie discussies in italiaans etc .....
Het deed me beetje denken aan mijn tech1 toets, waar ook al van die fraaie complexe moeilijk uit te voeren duiken inzaten.... Goed voor de verwarring, soort scenario toets.....morgen bespreken we hem en dan komen de antwoorden wel.

Morgen weer melden om 8:00 op duikcentrum, spullen analyseren, duikplan presenteren en keuren door Bruno en lekker duiken op een nieuw wrak!!


Dag 6:
Ik loop naar het duikcentrum en zie dat de boten in de haven bewegen, de mast heeft een vlaggetje wat wappert.. dat is slecht nieuws! De boten wiegen in de haven op en neer, als ze in de haven bewegen dan klotsen ze op zee.

In het duikcentrum wordt nog geen change of plans gemaakt, we houden het bij het originele plan, de UJ2110 Marchella.

Gas analyseren, spullen checken inladen en naar de boot, het wordt een gewoonte en de D16 begint te wennen.

Omdat ik het weer niet vertrouw en absoluut zo min mogelijk op een schommelende boot wil doen betreft aankleden, materiaal checks en materiaal clippen besluit ik droogpak alvast aan te trekken en ook de pockets af te vullen. Voor we uitvaren ligt alles op zijn plek (vinnen, masker, handschoenen, cap) en hoef ik zo min mogelijk te doen bij te water gaan.

We varen de haven uit en het is slecht, erg slecht. Golven van 1.5m hoogte en met deze golven gaat het minimaal 1.5 uur duren om bij het wrak te komen, terug natuurlijk weer 1.5 uur met bonken en stampen, niet echt lekker na een dikke duik.

Plan wordt gewijzigd en we kunnen kiezen tussen de wrak de Genova of een natuurduik. Omdat Bruno helemaal enthousiast wordt van natuurduiken en ik de natuur hier niet goed ken besluiten we natuurduik te doen bij de lighthouse op de punt.





Aangekomen bij de divespot boot vastgezet aan de boei die er ligt en feest kan beginnen. Flink stampen en rollen spullen aantrekken. Snel kranen checken, longhose deployment, primairy en backup automaat check, wing vullen en legen, droogpak vullen en leggen en klaar… Niet kotsen, niet kotsen, horizon kijken horizon kijken. Waggelen naar achterdek, zelf de cuf80 EAN50 omhangen, leash in de hand met 100% en bodemstage en overboord stappen.

In het water direct zuurstof leash naar achter en de bodemstage naast de nitrox 50 hangen (binnen) en zwemmen, heel hard zwemmen naar de boei, er staat een flinke stroming en het is ff pittig doorpeddelen. Bruno ligt al bij de boei (name de andere route via de voorkant van de boot) de andere drijven af, er wordt een boei gegooid en ook Armando (50 jaar oud, chapeau) bereikt de boei. Max heeft inmiddels 3 slokken zeewater ingeslikt en paar keer gekotst en besluit om de duik te staken en gaat naar de boot terug. Inmiddels hebben Bruno en ik elkaar gechecked en zijn we afgedaald, Armando is snel bij ons op 8m diepte.

We checken Armando’s gas (ademt hij zeker bodemgas en geen 50%???) en duiken verder de diepte in. Vanaf 30m wordt de natuur echt mooi, diverse koralen (rood, geel, groen) murenen, oktopus, grote tandbaarzen en stonefishes. We duiken ruim 40 minuten rond de 54m diepte en genieten volop van de natuur. Dat is hier op diepte echt mooi!!

De deco doen we langs de wand en zien scholen met vissen en erg amusant enkele andere duikers die over de bodem lopen, op de bodem zitten. Na een uur deco zit het erop en kunnen we weer de boot inklimmen. Ook leuk met golven van een meter….. Maar ging prima dankzij goede hulp aan boord. 1:57.


Na de duik spullen naar centrum en evaluatie van de test en de cursus.

De uitslag:
Ik ben geslaagd, was een referentie voor het team, stabiel, geen problemen met veel apparatuur, goed in problemen oplossen, aware naar buddies en omgeving, na dag 3 was het duidelijk voor Bruno. Zo voelde het voor mij ook. De 1ste scenarioduik was pittig, de 2de was eenvoudiger en onder controle. Continue groei tijdens de cursus en de laatste twee duiken waren uiterst relax en onder controle.

Max en Armando zijn nog niet geslaagd, ze moeten hun gemiste duik nog een keer komen inhalen en dan zijn ze geslaagd. Terugkijkend op de cursus ben ik blij dat ik hem gedaan heb, erg veel geleerd onder water.

Evaluatie instructeurs en duikcentra:
Als ik de diverse duikcentra en instructeurs naast elkaar zet zie ik wel verschillen; een is niet beter dan de ander, de accenten zijn anders. Allemaal zijn ze stuk voor stuk goed en ben blij dat ik gewisseld heb in instructeurs, ze hebben me allemaal een andere kijk op duiken gegeven.

Alexander Sawyer voor mijn fundementals, erg strak onder water en precies in alles.

Richard Walker is theoretisch en didactisch erg sterk, onder water wat relaxter en losser, tijdens experience duiken afwezig en voornamelijk aan observeren wat er gebeurd.

Bruno Borelli is didactisch minder sterk, onder water is hij pietje precies, alles moet kloppen en de minste rommeligheid wordt resoluut afgestraft en moet worden opgeruimd (ben geen grotduiker maar hoe vaak ik mijn lampkabel heb moeten opruimen tijdens stage wissels etc). Bruno is betreft communicatie onder water type eerst boos en vurig kijken dan uitleggen. Het helpt in het voorkomen van twee keer dezelfde fout maken en is goed voor de druk. Hij is erg strak onderwater in de tekens en communicatie. sommige zouden het als agressief/assertief kunnen duiden. Bruno grijpt ook in tijdens de experience duiken, niet vervelend maar wel anders.

Dan de duikcentra. Ik denk dat er niets boven Morgan diving gaat in Sardinië betreft logistiek. Met steekwagentje boel 20m richting boot rijden en erg korte vaartijd. Bruno is zeker nummer 2 met zijn duikcentrum portofino divingop loopafstand van de haven en mooie boot en ook korte vaartijden voor enkele wrakken. Techwise in Malta is prima maar onhandiger zonder eigen boot en over eiland crossen met wagens. Echter bij Tech2 maak je maar 1 duik per dag, dus dat is niet zo erg.. Kroatië ken ik (nog) niet dus kan ik niet vergelijken.

Cursus meertalig zou ik niet aanraden, zeker niet met teamgenoten die elkaar niet kunnen verstaan. Feedback aan elkaar geven is niet zo eenvoudig en moet worden vertolkt. Dat maakt het aan de andere kant ook wel weer extra moeilijk en interessant.
Ik wilde deze cursus perse dit jaar doen omdat ik er klaar voor was en omdat ik graag de wrakken langer wil beduiken en wel zin had in een uitdaging!

Missie geslaagd en ik terug op een leuke en leerzame cursus, kan nu eindelijk de wrakken in de 40-75m zone 20-60 minuten beduiken! Ciao Tuti!

ps.. alles wat ik hier geschreven heb is hoe ik het beleefd en geïnterpreteerd hebt, dit kan dus afwijken van de observaties/conclusies van de andere cursisten of andere duikers. Ieder ervaart zijn instructeur op zijn/haar manier en dit is mijn mooie ervaring.

HOWTO duiken op een GPS coordinaat

Stel je hebt een coordinaat van een interessant punt onderwater. Bijvoorbeeld een wrak. Hoe kan je op een doordachte en eenvoudige en beproefde manier hierop duiken zonder een boot met GPS apparatuur.

Deze Howto beschrijft dit inclusief de materialenlijst hoe ik dit aanpak.

Nodig:
1. PocketPC bijvoorbeeld MIO 168 (marktplaats rond de 25-40 euro)

2. Onderwaterhuis van een camera bijvoorbeeld de Sealife Reefmaster CL anders tenminste 11.5 x 7 x 2.5cm en transparant aan de display kant


3. software Ozi explorer
4. Kaart van gebied waar je wilt duiken (downloaden of met tools van google --> Oziexplorer
4. Custom view voor wrak navigatie (stuur me een email als je deze wilt ontvangen)
5. Reel; geen spoel, werkt onhandig met afdalen
6. Blok lood van 1 Kg met een double ender eraan. Geen vislood, die vallen niet snel genoeg of gaan kruipen. Dus gewoon 1Kg of meer :)


Tools gekocht; procedure:
Plaats de GPS coordinaten in de software, via waypoint en voeg ze toe. Het handigst is als je twee coordinaten hebt, bijvoorbeeld de boeg en steven van een wrak of het begin en eind van een object. Waarom komt later aan de orde.




Weergave op de kaart ziet het er zo uit:

Dit is bijvoorbeeld het wrak de "MD2" voor de kust van Wemeldinge.

Voorbereiding klaar; de duikdag.

Het droge gedeelte:
1. Zorg dat je PDA goed is opgeladen, een stuk zwemmen of scooteren en dan erachter komen dat je een zwart scherm ziet is niet prettig; de accu moet in goede conditie zijn en test vooraf de burntime. Zorg dat de PDA NOOIT uitgaat, pas de power settings aan, bij settings, power display. Je kan de PDA in de OW behuizing niet meer bedienen.

2. Start Ozi op en laat hem naar satelieten zoeken.

3. Selecteer de juiste kaart en selecteer het waypoint waar je naartoe wilt navigeren en selecteer GOTO.
Vergeet niet GPS tracking aan te zetten (houd je pen ingedrukt op het scherm (de kaart) en selecteer track GPS; anders blijft je kaart gecentreerd op de kaartpositie welke je zelf kiest.

4. Zoom je kaart zover mogelijk in (noodzakelijk om visueel te zien waar je in de buurt van het wrak zit) en plaats de PDA in de onderwaterbehuizing.


het natte gedeelte:
Op het scherm zie je nu een aantal zaken:
1. De afstand tot aan het object (fijn om te weten indien je met een scooter gaat, aantal minuten onderwater scooteren kan je hiermee goed bepalen)
2. De kompas richting waarop je moet gaan (GO)
3. Je huidige koers (niet echt relevant)
4. De status van de batterij (dit is na 1.5 uur in mijn situatie, de MIO is geschikt)
5. Je huidige positie (indien je positie wilt bepalen tijdens een duik door het oplaten van de GPS en na 5 minuten weer naar beneden trekken)
6. De kaart met de positie in de vorm van een rode pijl
7. Aantal satelieten online voor de gps meetbaar

je gaat zwemmen/scooteren tot dat je in de buurt komt van het object (af en toe bovenwater komen met de scooter en herpeilen), de afstand wordt nu kleiner en kleiner en begint te "springen" als je een meter of 10 in de buurt bent begint het erom te spannen; rustig wachten tot de GPS een nauwkeurigere FIX geeft en kijk waar de pijl zit. Als je jezelf tussen de twee coordinaten navigeert heb je het meeste kans om het wrak te vinden, je kan dan 90 graden tov de lijn van het wrak "heen en zweer" zwemmen en dan "vang" je het wrak zeker.

Je buddy heeft ondertussen de reel met blok lood in aanslag en zal op jou "NU" commando het blok laten vallen. Kom niet aan de lijn en "lock" de reel niet. Bij stroming (oosterschelde NZ) moet je de lijn "slack geven" anders gaat je blok lood kruipen, dus gewoon laten lopen! In geval van stroming is dit een tijdsgebonden actie, iedereen moet klaar zijn om direct af te dalen.

Blok lood geworpen, afdalen, de persoon met de reel, haalt de lijn binnen, de andere duikers verzamelen zich rondom hem en schijnen bij. Niemand trekt aan de lijn of houd de lijn vast. Op de bodem aangekomen wordt de gehele setup opgeruimd en pakt de inreeler ook zijn lamp beet en start de wrak/objectduik. Bij stroming daalt iedereen af naar beneden met de stroming mee, de lijn wordt hiermee NIET ingehaald. Hiermee komt iedereen op de bodem terecht en kan er in een treintje naar het blok lood worden gezwommen. De inreeler als laatste.

Wat als je wrak er niet is?
Kijk goed rond, reel eventueel in de 4 windrichtingen 20-30m uit, kleine kans dat je hem dan nog niet gevonden hebt.

Ervaringen met deze setup:
Ik heb deze setup met veel duikers getest in zowel stromend als niet stromend water. Schatting ongeveer 15 duiken op deze manier gemaakt. Het blok lood lag gemiddeld 2-4m van het object af. En nooit is het wrak niet gevonden (100% slaging). Zowel in het Oostvoornse Meer op de OVM14 de OVM12 meerdere keren gedoken, Veerse meer op de MFP gedoken en in de Oosterschelde op de MD2 en oostelijke wemeldinge op wrakken gedoken met deze setup.

Training/oefenen:
Begin op land, selecteer een coordinaat met google earth in je tuin en "navigeer" hiernaartoe. Stap over op een meer (vinkeveen, spiegelplas, oostvoorne) met je buddy om eraan te wennen. Het is even gedoe met clippen en toch weer een extra handeling. Daarna eventueel Oosterschelde/noordzee waarbij je goed ingespeeld moet zijn op elkaar en strak tegelijkertijd afdalen, automaten checken etc. Je kan dan niet meer gaan vergaderen en brillen inspugen, LH check etc, moet allemaal klaar zijn.

Tot slot:
Deze methode is een enorm handige methode als je GPS coordinaten hebt. Van wrakken zien deze soms te vinden op bijvoorbeeld de wrecksite of te krijgen van collega duikers/vissers/explorers, houd ermee rekening dat er meerdere coordinatenstelsels zijn, je zou niet de eerste zijn die een ED50 coordinaat invoert en zichzelf 50m zuidwest van het wrak vind. Ook de notatie (uren.minuten.seconde.decimalen, of uren.minuten.decimalen danwel graden.decimalen) is van belang.

Verder geeft het extra taskload, je moet aan extra dingen denken maar de beloning is dat je eenvoudig coordinaten/wrakken kan vinden zonder de bodem af te moeten struinen in bepaalde richtingen met een compas. Dat gaat prima voor een afstand van 90m nog (MD2, Galjoen zonder Poen) maar als je 400m en meer meter onderwater strak wilt afzwemmen op een wrak van enkele meters lang, succes! :)

Bovenwater naar een object zwemmen, in stilstaand water heb ik mijn grens op 400m gezet, meer vind ik te lang duren en vind ik niet meer verantwoord. Met een scooter kan dit wat verder, mits je je burntime in de gaten houd en je buddy voldoende burntime heeft om je eventeel terug te slepen. Dan kunnen afstanden van 600-800m. maar houd je veiligheid voorop, als op het wrak iets gebeurd en je moet naar boven, je zit dan wel 800m van de kant af! Dat is snel 15 minuten met een scooter varen.

Houd verder rekening mee dat duiken in een vaargeul verboden is en de interessante wrakken meestal hierin liggen, ankeren voor de toegang tot de vaargeul en dan onderwater naar het wrak zwemmen is verboden maar minder riskant (risico overvaren worden neem je hiermee deels weg).

Heel veel plezier met deze howto, voor vragen en suggesties mail me gerust!
Barend de Lange barend@hang-on-dude.nl

NAS1 praktijkweekend

Om iets beter te begrijpen wat je ziet op een wrak heeft Barend besloten in 2010 de NAS1 cursus te volgen, deze wordt gegeven door de LWAOW en het RCE .

De cursus omvat twee dagen theorie en een praktijkweekend. De onderstaande film toont het praktijkdeel van de cursus:

Practice weekend on the wood wreck the OVM4

Nieuwe tool de ADV7

Om de wat lastigere plekken in de Oosterschelde, Veerse meer, Oostvoornse meer en Westerschelde veilig te kunnen bereiken besloten een scooter aan te schaffen.

Na vergelijkend onderzoek en een blik in de buidel besloten om de ADV7 (X-JoY) van SUEX aan te schaffen.

Hieronder een korte film waarin de eerste "rit" met de scooter te zien is:

Testing de ADV7 from SUEX also Xjoy7 named. Great fun!

De scooter bevalt uitstekend, heeft een burntime van rond de 50 minuten en het is geen probleem om een duiker ermee te slepen. Ook met een D12+CUF80 is er prima mee vooruit te komen.

Er zijn inmiddels een aantal duiken mee gemaakt, in zowel zoet als zout water en het belans systeem van SUEX werkt uitstekend! In de stroming van de Oosterschelde werkte het ook prima, zelfs met 2 mensen op sleeptouw!

Een absolute fijne toevoeging aan de lijst van dive-gear.

Trimix duik op het wrak de "Menapier"

Aan het einde van de vakantie in Spanje stond nog een technische duik op het programma. het wrak de Menapier. Een 106m lang en 15m breed wrak welke op een diepte van 37-46m ligt.

Na rondbellen/zoeken en mailen uiteindelijk uitgekomen bij de duikschool Happy Divers waar ik werd gekoppeld aan een DSAT Tech40-65 instructeur voor deze duik.

Ik mocht zelf mijn gassen kiezen en koos het standaard GUE-gas 21/35 voor deze duik, Jan de instructeur dook zelf vaker met 25/25 wat denk ik ook wel een redelijk gas geweest zou zijn voor deze duik (max PPO 1.40 op 46m en op 46m een Narcose level van 34,5m op lucht, maargoed het werd netjes 21/35 en 50% als deco gas.

Hieronder een foto van het schip!


Met de boot was het een half uurtje uitvaren en naast Jan en ik als buddypaar was er nog een groepje van 3 spanjaarden die erop doken (met 18 liter flessen 25%).

Overboord gesprongen en meteen een flinke stroming ervaren, redelijk snel naar de ankerlijn en afgedaald langs de lijn. Het werd donkerder en donkerder. Dit deel van de Middelandse zee is duidelijk minder helder dan de oostelijk geleden delen!

Op de bodem aangekomen snel rondgekeken om te orienteren. Zoals gepland gingen we eerst bakboord over de bodem langs het wrak, om het diepere deel eerst te bekijken. Duidelijk waren de scheepskamelen te zien welke het schip konden opliften in ondiepere kanalen.

Erg imposant om te zien hoe hoog dit wrak uitsteekt.

Aan de boeg aangekomen enkele beelden geschoten en zijn we het wrak op het dek kris kras overgestoken. Niet veel herkenbaar en omdat het toch wat donker was kreeg je niet een goed beeld van dit wrak. Dat heeft zeker meer tijd nodig.

Deco, Ratio deco was afgesproken maar Jan wilde graag een deepstop op 27m, daarna snel doorgestegen richting de 21m en hier 3 minuten gehangen en de switch naar 50% gemaakt. Wederom een beetje schoonmaakmiddelsmaakje in mijn geproeft die na het stijgen richting 18m verdween.

Uiteindelijk 40 minuten BT gedaan met een gemiddelde diepte van rond de 39m leverde 30 minuten deco op. Door wat langzaam schuiven tussen de segmenten en 3 minuten op 27m is de deco wat langer uitgevallen. De ALU80 met 50% was in ieder geval geen beperking.

Hieronder het verloop van de duik:


Ik kijk terug met gemengde gevoelens op deze duik, Jan kon redelijk goed duiken maar ik vind het toch wel prettig als iemand zijn switch naar 50% en naar 100% op 6m even aankondigd en checked (en laat checken) of het allemaal goed gaat; dat is wellicht een GUE ding maar ook top killer #1 bij Tech duiken. Ook was hij wat meer solo ingesteld, vond dat ik vrij dicht in zijn buurt zwom.

Daarintegen wel een zeer interessante duik gemaakt op een enorm wrak wat je eigenlijk een paar keer moet beduiken, 1x is zeker te weinig om een erg goed beeld te krijgen.

Enkele beelden heb ik samengesteld van deze duik en zijn hier:Duik op Menapier vanaf seconde 48 te bekijken.


Of inline in dit bericht:


Een goede ervaring en bijzonder wrak! Volgende keer met team silt-out doen!!!

Groeten,
Barend

Review Dutch Diving Light 29 Watt LED 4,5Ah E/O versie

Tijdens een vakantie in Zuid-Spanje de kans gehad om de nieuwste Dutch Diving Light LED lamp te testen.
Het testexemplaar welke ik ter beschikking heb gekregen is 29 watt LED versie met E/O aansluiting en voorzien van 4,5 Ah/h 12 volt accu wat de lamp van 120 minuten licht voorziet. De lamp "trekt" 2,4 Ampère.



Er zijn tegenwoordig veel (min of meer) dezelfde kabellampen op de markt gebracht door Agirr, Halcyon, Aton, Tillytec, Lightmonkey/Salvo, etc. Allemaal kabellampen geproduceerd van het materiaal Delrin met diverse verschillende koppen variërend van 10 watt HID, tot 50 Watt HID en met LED technologie van 10 – 29 watt LED en verschillende capaciteiten van accu’s en groottes van canisters. De verschillen zitten hem in de details en bundel.
Deze korte review beschrijft de dutch diving light 29 watt LED lamp met uitwisselbare kop 4,5 Ah accu en EO cord aansluiting.
 
Canister/accupack
Beginnende met het canister accupack, de schakelaar zit mooi verzonken.



De canister wordt middels een stuk webbing en 2 slangklemmen vastgezet, een ontwerp/methode welke de meeste lampenbouwers toepassen. De slangenklemmen worden niet afgedekt zodat het minder scherp is, dit kan op zeer lange termijn schade aan de wing veroorzaken doordat het RVS staal van de slangenklemmen schuurt tegen de wing.
De canister wordt open en dichtgemaakt met Nielson klemmen, degelijke goede klemmen die we ook bij de meeste canisters van concurrenten ook zien. De afdichting gebeurd middels 2 O ringen (1 axiaal en 1 op de kopse kant). Perfect werkend mechanisme welke waterdichtheid garandeert tot 100 meter.



De variant welke getest is blinkt uit in compactheid,het is een erg compacte canister met toch een dikke 2 uur licht! Erg prettig als je moet vliegen en niet vele kilo’s aan bagage kan meenemen. De verbinding tussen de accu en lamp gebeurd middels een plug male/female.





De kabel is robuust en voorzien van een EO cord, dit kan bij teamduiken erg handig zijn, je kan een extra lamp meenemen en onder water wisselen. Ook geeft dit de mogelijkheid om meerdere canisters met verschillende capaciteit aan te schaffen en de juiste mee te nemen in te zetten. Een kleine canister is handiger met vervoer in vliegtuigen en dat scheelt toch wat kilo’s.



De lampkop
De lampkop, of kan ik beter schrijven, lampkoppen; DDL kiest ervoor om de lampkop eenvoudig te laten verwisselen, door een schroef (onderwater) los te draaien kan eenvoudig een videoreflector worden gemonteerd. Hiermee kan direct mooiere beelden worden geschoten zonder een extra (dure) videolamp aan te schaffen. Dit is een compromis maar de prijs van dergelijke lampen rechtvaardigt dit voor mij in het hobby segment zeker. Niet iedereen is bereid om naast een primaire lamp ook nog 1 of 2 videolampen aan te schaffen. De schroef is wat klein en kan moeilijk zijn om met koude vingers vast/los te draaien, klein verbeterpunt. Verder perfect systeem om de lamp voor meerdere toepassingen tijdens een duik in te zetten. Tijdens de duiken is hiervan veelvuldig gebruik gemaakt. Als iets interessant gefilmd moet worden, stoppen, wisselen van lampkop filmen en terugwisselen indien nodig.




Verder met de lampkop, in de standaard stand (kop compleet naar achter) is de bundel ietwat diffuus, door de kop 1/2 cm naar voren te plaatsen ontstaat een mooie scherpe bundel waarmee prima te signaleren is. Jammer dat je dit wel moet instellen, zou liever zien dat de default instelling scherpe bundel is en je wide/beam doet met de extra optionele kop.



De videolampkop is wel direct perfect ingesteld en levert een erg mooie egale bundel.



Aan de achterkant van de lampenkop is een ribbel gedraaid waar met een stuk caveline een loop op bevestigd kan worden om tijdens deco of werken onder water (of wat dan ook waarbij je 2 handen vrij wilt hebben en toch licht wil zien) je lamp aan je D-ring kan bevestigen. Op de foto’s is een klein stukje cave line bevestigd als lus hiervoor, dit is een tijdelijke oplossing.



De lamp is voorzien van LED techniek, het grote voordeel is de bijna oneindige levensduur van deze lamp, geen dure HID lampjes wisselen, geen voorzichtige aan/uit procedure gewoon aan/uit zetten zoveel als je wilt. Een erg robuust systeem! Dit is een erg groot voordeel tov HID techiek! De lampenkop is mooi klein en erg handzaam in transport! Een genot om mee te reizen als het vliegtuig genomen moet worden. Het gaat eenvoudig in de handbagage!



De bundel van de lamp is belangrijk, zeker bij technisch duiken waar de lamp als een primair communicatiemiddel wordt gebruikt. De bundel van de DDL is goed, ik heb scherpere gezien maar ook veel minder scherp (metalsub bijvoorbeeld), het doet wat het moet doen en is zeker bruikbaar bij (heldere) wrak en grotduiken. Een mooie eigenschap van de bundel is dat het een “aura” heeft eromheen, hiermee kan je erbuiten ook vrij veel zien en bijvoorbeeld gezichtuitdrukkingen van je buddy (oogcontact) goed waarnemen zonder direct in zijn gezicht te schijnen. Fijne eigenschap van de lamp.

Lichtopbrengst:
Lichtopbrengst, de lamp levert veel licht, het is onder water nog niet zoveel als een 21 Watt HID lamp maar dat is ook niet altijd nodig. Vergeleken met andere canister/kabel HID lampen schat ik hem in tussen de 10 en 18 watt HID. Dit is uiteraard nog steeds voldoende voor de meeste duiken! De komende jaren zal dit verder ontwikkelen en het kan niet lang duren alvorens de eerste HID-killer LED lamp op het toneel komt.
Over de lichttemperatuur, LED is van nature wat koud/blauw vergeleken met halogeen, met 21 watt HID lampen vergekeken is het warmer. Voor videotoepassingen is het prima toepasbaar als je de witbalans aanpast. De meeste LED en HID lampen hebben een mindere CRI (Color render Index, een index die aangeeft hoeveel van het spectrum wordt uitgelicht en dus “alle” kleuren laat zien) hoe dit type LED hieruit komt weet ik niet, ik heb niets vreemds waargenomen en alle kleuren van zowel de middellandse zee en de Noordzee kwamen goed over, zowel op video als live.


 
Conclusie:
De lamp levert erg veel licht op voor zijn formaat, het is een uitstekende lamp, zeker als je op reis gaat. Daarnaast is het als primaire lamp zeker te gebruiken. LED is de toekomst, de robuuste techniek kan bij duiken geen kwaad en de levensduur is erg aantrekkelijk!
Ik zou deze lamp zeker op (vlieg)vakanties meenemen; als primaire lamp blijf ik vooralsnog bij mijn 21 watt HID lamp al wordt het gat steeds kleiner , een erg geslaagde test van een goede lamp.

Voordelen:
LED techniek onverwoestbaar
Compact en makkelijk mee te nemen op reis toch 2 uur licht
Eenvoudig reflector wisselen voor videobelichting
E/O Cord om reserve lamp mee te nemen of als reserve lamp te laten dienen

Nadelen:
Spot reflector in standaard stand difuus en niet in strakke bundel
Schroef om reflector te wisselen bij de spot is met koude vingers lastig te draaien
minder licht output dan goede 18/21 watt HID lamp (Salvo, DDL, Lightmonkey, Eddy, Halcyon)
LED penetreert water minder ver dan HID


Met dank aan Dutch Diving Lights voor het beschikbaar stellen van deze lamp.

Team Silt-out staat altijd open voor het testen van duik gerelateerde apparatuur.
Lamp getest en review geschreven door Barend de Lange

Duiken in Spanje deel I Azohia

Tijdens de vakantie in Spanje moest er ook natuurlijk ook gedoken worden. Voorafgaand aan de vakantie goed het internet afgeplozen en via onder andere direxplorers en dir-nl gezocht naar DIR-friendly divecenters.

De eerste duik van de vakantie vond plaats in Azohia in het zuiden van spanje bij de duikschool Rivemar.

Rivemar wordt geleid door Sergi een UTD cave en tech instructor en het centrum is dir friendly zoals de plaat op de gevel aangeeft :-)




ik kreeg een cave2/tech2 duiker als gids en na het vullen naar de grot gereden, 10 minuten later kwamen we aan. Erg dichtbij en heel handig!






omgekleed en een goede briefing gekregen, het is een complexe grot met veel mogelijkheden.



Het water in gegaan 1ste tieoff op 3M tweede op 6m (interessante om ook blind de 6m stop te kunnen maken) op 3M was het water 16 graden op 6m 27 graden!!!!! Een warm bad.

De cavern zone is max 15m diep en echt prachtig!!! Mooie galerijen kristahelder water en voldoende groot om 60min rond te zwemmen.




De ingang van de "echte " grot bekeken en de tunnel onder de cavern zone bekeken. Op de terugweg een motor die lang geleden door een politieman uit wraak op de vriend van zijn dochter was gedumpt bezocht.

Na 60 minuten boven en toen wist ik het zeker, ik ga ook grotduiken!!!

Wanneer is nog wat onzeker maar ik mik op 2012.

Voor de grotduik fanaten, de grot is 1 km lang gemiddeld 15m diep en redelijk complex.

Rivemar ligt in de buurt van murcia en ook diverse tech duiken zijn mogelijk (daar kwam ik voor maar door teveel eind lukte dat niet). Imposante wrakken als de standfield liggen in die regio.

Voor een indruk van de cavern duik kijk hier:


Van de andere 3 duiken plaats ik later een klein verslag!

Groeten,
Barend

Wemeldinge wrakexploratie

Wemeldinge wrakveld onderzoek voor camping Linda zaterdag 28 augustus 2010

[inleiding]
Dat er wrakken voor de kust bij Wemeldinge liggen weten de meesten, zo ligt er de Tholen 10, Galjoen zonder Poen en recentelijk de door Geert Tieman geïdentificeerd MD2.

Meer naar het Oosten liggen ook diverse wrakken welke nog minder bekend zijn bij de meeste duikers. Rik en ik hebben vandaag voor ons een nieuw wrak bedoken.

Alvorens dit te kunnen doen, hebben we met het onderzoeksschip van de WDSR de Karin Rose het wrakveld in kaart gebracht. Van ieder wrak of punt zijn exact de coördinaten diepte en lengte van het wrak vastgesteld. Met deze gegevens en een analyse ervan (lengte breedte, ligging, stroming) zaterdagmiddag naar Wemeldinge gereden.

De planning; besloten om van Wrak I welke op 28m diepte ligt een oversteek van 50 meter te maken naar wrak II, D12 EAN32 maximale tijd op wrakken 60 minuten 20 minuten deco, gemiddeld 22-24m diepte.

[De duik]
Boven water met de GPS naar wrak I gezwommen, anker (blok lood met double-ender aan de reel) gedropt en erachteraan gedoken. Precies op wrak I geland (op 2 meter nauwkeurig, coördinaten WDSR zijn erg nauwkeurig), omdat het anker precies erop gegooid was eerst oost/west gezwommen om zeker te zijn dat we niet op de bodem maar het wrak zwommen, na een check een klein rondje op dit kleine wrak gemaakt. Het steekt gemiddeld een meter of 2 maar details ontbreken. Erg mooi begroeid, veel leven, zowel sponzen, kreeften, steenbolk en al het mooie van de OS bij elkaar! Een deel van dit wrak bekeken en een lijn erop gelegd. Wrak ligt op 26-29m diepte.

[Oversteek]
Van wrak I naar wrak II, uit de GPS metingen bleek dat we ongeveer 50-80 meter verder moesten zijn, strakke koers aangehouden en na 70 meter en diverse keren de gidslijn vastgezet te hebben doemde een enorm wrak op! We "landde" op de voorkant van het schip op een diepte van ongeveer 21 meter. De reel was inmiddels voor 75% "leeg" (400 feet (125 meter)) en besloten om dit wrak met de tweede reel te exploreren. Rik zijn primaire lamp ging uit, waarschijnlijk batterij leeg, Heser gepakt, inschatting gemaakt over zicht (2-3m) en besloten door te duiken, nog 3 backup-lampen beschikbaar dus geen probleem, signalen goed te zien en dichter bij elkaar blijven.

[Wrak II]
Reel vastgezet aan de andere lijn en via de bakboord kant van het schip naar de achterkant gezwommen, onderweg diverse ruimen aan de linkerkant gezien en na een tijdje enkele platen staal gepasseerd de achterkant bereikt. Bij de achterkant gezocht naar schroeven of roer, roer gevonden, een roer van een meter of 1,5 hoog en 2m lang (ligt in het zand en aardig begroeid) en wrak steekt enorm, zeker een meter of 3-4.

Na het roer goed bekeken en gefilmd te hebben via de stuurboord kant richting de boeg. Op de achterkant mogelijk het stuurwiel gevonden, dat moeten we de volgende keer zeker opnieuw bekijken en eventueel filmen. Een beetje in het midden van wrak uitgereeld en zodoende de ruimen doorgezwommen waar je links en rechts de stalen muren van het schip ziet staan, imposant! De voorkant na een tiental minuten bereikt en een enorme bolder doemde op, gefilmd en de boeg goed bekeken. Inmiddels was de duikklok bij 45 minuten beland en met gemiddeld 21-24m diepte, tijd om terug te gaan. Teruggereeld, via de achterkant van het schip, bakboord kant richting de koppeling met Reel I. Bij reel I aangekomen nog een paar minuten gespendeerd om te kijken wat de penetratiemogelijkheden waren, er zijn enkele ruimtes waar je in kan, niet eenvoudig en ze ogen wat krap maar het is mogelijk. Het zicht was te slecht om goed te zien wat en of er nog wat te zien was. het wrak meet ongeveer 35-40m lengte! Na 50 minuten wrak II verlaten en de terugweg ingezet.

[terugweg]
De terugweg, we verwachtte geen stroom tegen maar dat gebeurde dus toch, blijkbaar is er een soort circulaire stroming op deze plek wat in ons nadeel werkte. 3 dagen na volle maan, extra stroming en bijzonder veel groenvoer op de lijn zorde ervoor dat we later dan gepland op Wrak I terugkwamen, gedachte reel losknippen, vastzetten en lijn volgen kwam op maar nog niet nodig. De route van wrak II naar wrak I gaat door een "put" van 28-32m. Op wrak I hadden we flink wat lijn gelegd die ook eerst opgeruimd moest worden, de stroming inmiddels flink aangetrokken (we zaten op minuut 60 van de duik, gemiddeld nog steeds 22-23m) zorgde ervoor dat mijn luchtverbruik omhoog ging en mijn manometer flink omlaag. Nadat de lijn op wrak I ook opgeruimd was de terugweg ingezet, ook hier flinke stroom tegen en bewust tempo omlaag gehaald. Tijdsduur 64 minuten toen we wrak I verlieten.

[deco schema]
Conservatief deco-schema aangehouden, dit omdat we veel moesten "werken" vooral terug met tegenstroom ging het harder dan verwacht en gecalculeerd. Uiteindelijk 1@12 2@9 10@6 1,5@5 1,5@4 5@3 1@2 1@1. Zicht aan einde van de deco was zo slecht (<0,3m) en daardoor was het wat complexer om een deco tijd aan te geven, uiteindelijk vingers tellen door Rik gaf de oplossing. Gas voorraad was inmiddels flink geslonken maar net voldoende. Na 97 minuten uiteindelijk staken we het hoofd boven water.

Water uit, naar de auto lopen en nagenieten!!!! Wat een prachtige duik.

[Leassons learned]
Meer gas meenemen, we twijfelen nog voor de volgende keer over een alu80 bodemstage met ean32 of een decobottle met 100%. Een D12 is in ieder geval krap voor deze duik. MG is toch een stuk ingewikkelder als je een bodemprofiel MOET volgen. Dus conservatiever plannen hierop.

Wrak I, volgende keer wel gebruiken als tussenstation, om op de landen en te checken of alles in orde is, maar geen of weinig lijn meer op leggen, zeker geen exploratielijn meer, wrak I is minder interessant om te beduiken. Wrak II direct benaderen is om andere redenen een mindere optie.

Duik gemaakt met EAN32 en dit zijn toch wel de duiken waarom we o.a. een tech1 opleiding zijn gaan volgen, dit zijn gewoon deco duiken waar je goed moet plannen en calculeren en dan nog passen we zaken aan voor de volgende keer!

Eventueel 30/30 inzetten, om potentiele narcose en sneller onderzoek mogelijk te maken, ook met "werken" op wrak I bij terugtocht had een lichter gas wellicht wat handiger gewerkt.

[Tot slot]
Tip/voorwaarde voor deze duik vanaf te kant te maken, goede conditie, het is toch een stukje zwemmen in het begin en ook tussen de wrakken en van wrak I naar de kant is het een stuk zwemmen, slechte conditie is geen goed idee voor deze duik, inschatting, minimum/medium fitness voldoet, eronder zeker niet.

[Vervolg]
We gaan nog een paar duiken op deze wrakken maken, simpele reden omdat het een supermooi wrak is! Daarna staat het volgende voor ons maagdelijke wrak op stapel!

groeten,
Barend

Comparison of different deco-algorithms in 21-30m zone with Nitrox 32%

I was curious about the implementation and usage of different deco algorithms in the 21-30m zone and therefore have written a small document to compare different deco algorithms used in this zone.

It can be found here: compare different decompression methods:
If interested read it and make up your mind about the usage of tables, computers and ratio's in the 21-32 meter zone using Nitrox 32%.

Greetings,
Barend

Team silt-out in promotie video

Tijdens de Tech1 opleiding van Team Silt-out was ook Valentina Cucchiara en Nick Poole van Liquid Jungle aanwezig op het duikcenter om een promotie video voor Mario te maken.

Leuk toetje van de cursus dat we zo in beeld zijn gebracht; zie hier de video:
>


Groeten,
Barend

Tech 1 report

Verslag tech1 duiken juni 2010 Zuid Sardinië

Na onze Fundamentals cursus in mei 2009 met instructeur Alexander Sawyer besloten Rik en ik om in 2010 Tech-1 te gaan volgen om ook diepere wrakken te kunnen bezoeken. Dit verslag beschrijft de weg er naar toe en de cursus.

Het grote zoeken/nadenken en regelen:
Oktober 2009 Rik en ik lopen de lijst met GUE instructeurs langs en maken een shortlist; de instructeur moest theoretisch goed onderbouwd zijn en liefst iets extra’s kunnen brengen op decompressie theorie.
Snel viel het oog op Richard Walker een instructeur die een academische achtergrond heeft in bloedstromingsmodellen. Daarnaast zit Richard Walker in de training councel van GUE; voldoende vertrouwen in de theoretische kant!

Tijdens onze fundamentals cursus aten we iedere avond met Sash (Sawyer) en op die manier leerde we hem ook op een andere manier kennen, anders dan alleen instructeur. Ook al gaat het dan nog steeds voor 90% over duiken, die extra uren samen geeft een berg extra informatie en je kan ook de wat minder voor de hand liggende (duik) onderwerpen bespreken. Dat leek ons een formule om te herhalen.

De locatie; liefst een beetje exclusief en na het lezen van de GUE-Tech2 trip report van Anton/Gertje/Robert (zie trip report )leek Sardinië behoorlijk geschikt. Om alle wensen (Richard Walker, ’s avonds kletsen, mooie locatie) te combineren was het plan gevat om de instructeur buiten zijn standaard omgeving te plaatsen, net als ons. Dat leek ons wel een goede idee om het avontuur wat groter te maken.

In November eerste contacten gelegd met Richard en in februari eruit gekomen dat we de eerste week van Juni de cursus in Sardinië zouden plannen!

Het team, we hadden uit het originele team Silt-out twee man (Rik en ik) die Tech-1 wilde gaan volgen dus op zoek naar het derde teamlid. Uiteindelijk is Wilja Post het 3de teamlid geworden. Goed voor de balans in het team en goede duikster met Tech rating.

Voorbereiding op de cursus:
We hebben ons minimaal voorbereid op de tech1 cursus, we hebben 2 duiksessies in Enschede gehad en hier wat gespeeld met stages en vooral de Fundamentals skills verfijnd. Wel de papieren goed doorgelezen en duiken gepland in gashoeveelheid etc. Dat was tijdens de cursus wel handig. Zowel Rik als ik begrepen concepten als ratio deco al voor de cursus, wellicht geen aanrader om dat zelf uit te zoeken maar wel reuze interessant. Net als het boek Deco-divers van Mark Powells.

Logistiek en de reis:
Na wat wikken en wegen besloten niet erheen te rijden, geen auto beschikbaar waarmee we met complete team en materiaal af konden reizen, verloren reistijd en hoge kosten gaven de doorslag, we konden voor 180 euro pp met alle bagage naar Sardinië vliegen, wat met een auto (>3000 km) & ferry erg lastig zou worden, het vermoeid aankomen en verloren reistijd gaven de doorslag.
Bagage gaf wel nog wat kopzorgen, als je extra bagage boekt mag je in totaal 35 kilo (20+15) meenemen en 1 stuk handbagage (gewicht wordt niet gecontroleerd). Passen en meten en dan lukt het wel, we hebben alles meegenomen behalve backgas/deco flessen en lood (wel argon fles). Lamp en boltsnaps allemaal in de handbagage zonder probleem!

Kwartiermakers:
Een week voor de cursus zijn Brigitte en Barend het eiland gaan verkennen, een auto gehuurd (180 euro per week E-auto ) en van zuid naar noord gereden,

onderweg enkele Nuraghi bekeken en via de westkust terug gereden. Speciale aandacht verdiend nog het natuurreservaat “La giara di Gesturi “ waar wilde paarden, koeien en zelfs varkens rondlopen, erg leuke uitstap.


Dat de Romeinen hier ook nog geweest zijn bewijzen enkele archeologische locaties aan zee, delen van de ruines liggen nog onderwater!!!


Slapen kan je doen in hotels maar ook in Agricultura waar je als het waren slaapt bij de boer, je hebt meestal een ruim chalet en je eet met de mensen thuis mee. Variërend van zeer goed tot uitgebreid maar iets te heftige primaire smaken In ieder geval onvergetelijke ervaringen. In Alghero uiteindelijk heerlijk sea-food gegeten en de grotten bezocht, ook onderwater een cavern-duik gemaakt in grotto Nero beelden hiervan volgen later!




In het oosten een mooie wandeling gemaakt (4 uur) in het gebied Sette Fratelli en steenbok van de BBQ gegeten.

We zijn geëindigd in Cagliari en hebben deze stad goed uitgeplozen, leuke stad waar je prima kan eten, winkelen en door de smalle straatjes wandelen. Ook het archeologisch museum van Sardinië is de moeite waard, hier zie je de vondsten welke zijn gevonden in de diverse opgravingen op het eiland.
Brigitte vloog zondag terug en de rest van het team arriveerde zaterdag en zondagmiddag (met zelfde vliegtuig als Brigitte mee terugvloog).

Checkdive op maandag:
Maandag kennis gemaakt met Morgan Divecenter (Mario, Bert en Dani) en een checkdive gedaan, het waaide behoorlijk (kracht 8) en we werden naar een wat beschut water gebracht, hier fatsoenlijk uitgelood, S-drill, valve drill, basic 5 en wat opstijgingen geoefend, iedereen was voldoende uitgelood zodat we konden beginnen!
Maandagavond pikte we Richard op van het vliegveld en om hem niet compleet te verassen en juist wel te verassen aten we in de stad bij het restaurant “King George”, een Italiaans restaurant wat een tip was van het hotel waar Brigitte en ik sliepen en waar we ook gegeten hadden. Prima tent met lekkere pizza’s, pasta’s etc.

Dag een dinsdag:
Dinsdagochtend na het standaard cake ontbijt (gelukkig wel goede koffie) naar Morgan Divecenter gewandeld en kort een stukje theorie en opbouw van de cursus gekregen; direct erna de planning van de duik zoals we die dinsdag zouden gaan uitvoeren. Duik 1 afdalen langs ankerlijn stukje duiken en opstijgen bij ankerlijn, bij ankerlijn op 6 meter allen een valve drill, S-drill uitvoeren. Dit hebben we allemaal 1 keer gedaan en vooral het in de stroming positioneren van team rond de ankerlijn was ingewikkeld. Teampositie en stabiel platform bouwen alvorens iets te starten/uitvoeren was ingewikkeld en hier moesten we aan werken in de andere duiken.
Tijdens de 2de duik (direct erna) ook de valve failures geoefend, je hoort bubbels gaat zoeken draait dicht wat moet, vraagt je buddy te kijken en besluit verder te duiken of terug naar de lijn te gaan. So far so good, maar dat kan complexer. Wat de woensdag bewees. “draai wat dicht” is natuurlijk niet de procedure, maar de echte procedure (9 failures) is te omvangrijk om hier kort te beschrijven.

Dinsdagmiddag stagebottle handling besproken en op land uitgevoerd, goede procedure. Heel in het kort:
1. diepte op fles checken
2. kraan open en dicht draaien
3. slang volgen van automaat2de trap en voor je houden
4. beetje purgen en checken of je manometer zakt
5.helemaal opendraaien
6. diepte checken
7. fles showen aan buddy wachten tot je buddy signaal geeft dat je mag switchen
8. indien ok switchen en primair wegclippen
9. signaal OK geven aan je buddy’s
10. wachten op OK terug en einde switch.

Ook lost stage bottle procedure besproken en als landdrill gesimuleerd.
De rest van de dinsdag besteed aan theorie en heerlijk gegeten bij restaurant Primo Piano! Iedere dag van 8:30u tot 19:00 met de cursus bezig geweest, genoeg pauzes en op tijd (voor 23:30u) in het mandje.

Dag twee woensdag:
Woensdag herhaling van dinsdag; enkele nieuwe regels, als je je masker kwijt bent mag je niet je backupmasker pakken, verder wordt het wat complexer allemaal. Uiteindelijk situaties gesimuleerd waarbij ik eerst een non-fixable left post failure kreeg, gevolgt door non-fixable rightpost failure waarna we moesten opstijgen en switchen op decogas, je wil dan zeker niet doorschieten,omlaagschieten en wil je zeker als eerste switchen om die longhose van je buddy kwijt te raken.
Goed nadenken als je wat kwijtraakt, b.v. als je een non-fixable leftpost failure hebt en vervolgens iemand anders out-of-gas raakt moet je niet je longhose afstaan, dan zet je jezelf zonder gas immers je backup heb je net dichtgedraaid. Leuke complicaties. Ook nadenken bij wie je gas moet halen als je OOG gaat en wie het meeste gas heeft is nuttig om over na te denken tijdens een duik. Laatste opstijging was ook een interessante, Rik blind naar boven aan de longhose van Wilja en dan positie goedhouden, zeker niet eenvoudig maar met wat oefening mogelijk! Verder allemaal een aantal keer switchen op deco gas en de lijn in de gaten houden. Door de stroming is dat een taak erbij, die lijn vasthouden en niet wegwaaien.
In de avond weer gegeten bij de Primo Piano heerlijk salada Pulpo gegeten met een Pizza Diavolo, goed glas wijn erbij en avond goed afgesloten!

Dag drie donderdag:
Het begint op te schieten; tot nu toe geen zware toestanden gehad en goede duiken gemaakt als team, wel enkele puntjes en foutjes weggewerkt. Vandaag serieuze opstijgingendag! We gaan daadwerkelijk switchen naar 50% op 21m, na de theorie lessen is het wel duidelijk (inclusief filmpje wat een O2 hit doet) dat we niet moeten zakken en de switch goed moeten uitvoeren. Dit geeft toch wat extra spanning en we weten dat als we vandaag “doorkomen” we morgen aan de ervaringsduiken beginnen en we praktisch zo goed als klaar zijn. Nog even de boel goed uitvoeren, weer enkele valve failures die op 26m toch wat moeilijker zijn om op te lossen, enkele keren iets minder optimaal opgelost (omgedraaid i.p.v. proberen te fixen) maar uiteindelijk goed de ankerlijn bereikt. Gestegen naar de 21m en daar geswithed, vervolgens op iedere stop (21-18-15-12-9-6-5-4-3-2-1) 1 minuut (30 seconde slide, 30 seconde wait) gewacht, wat weinig tijd geeft om je stabiel platform te bouwen laat staan in de stops een boei te schieten. Boei pre-loaden was tijdens en na cursus geen probleem en hier koos ik dan ook voor, mijn voorkeur was om snel na de gasswitch boei te schieten. We zaten allemaal low on deco gas en switchen terug op backgas.

De middag weer theorie tot een uur of 19:00 met voldoende breaks; theorie duurde aanmerkelijk langer dan normaal door de stortvloed aan vragen die we op Richard afvuurde. We hadden immers niet voor niets voor hem gekozen.

’s avonds hadden Robert en Edmund een fantastische BBQ voorbereid in het B&B complex, zalm, groentes, worstjes, vis en andere lekkere BBQ spulletjes, uiteraard met een lekker glas wijn en/of bier erbij! We gaan morgen eindelijk wrakduiken, waar we deze cursus uiteindelijk voor doen! Richard gevraagd of we het aantal experience duiken kunnen vergroten van 2->4 geen probleem als we dat willen, hij vind de wrakken ook mooi dus gaat graag mee!

Dag 4 Vrijdag:
Na een goede briefing van Bert (van het duikcentrum) en een planning van de dag ervoor varen we naar de Romagna. Aan boord zit ook het film duo Nick en Valentina, twee filmmakers van liquid jungle die ook voorkomen in de GUE promo video (de man met de rasta’s en Valentina als eugh..Valentina, ze zijn er om voor Mario een promo video te maken en een huwelijk bij te wonen. Erg gezellige en relaxte mensen en duikers!
We springen van boord en Rik is #1, we zakken af naar de schroef en ik maak enkele mooie beelden, beelden schieten geen probleem, maar mag ze niet publiek delen; dus geen opleidingsvideobeelden op de site. De reden hiervan zit hem in privacy van cursisten en negatieve reacties op forums als een GUE duiker en fout maakt en de shitload en gezever wat dat oplevert.

Het is een mooi wrak, school Sardines op de boeg en mooie penetratie mogelijkheden aan de achterkant. We gaan uiteraard nergens in en zwemmen netjes rondom het wrak, geen failures, geen fouten en alles appeltje eitje. Met zowel ratiodeco als D-planner hebben we de duik gepland @36m gemiddeld en na 35 minuten (BT) starten we de opstijging, Rik mag deco captain spelen, het schema zag er dacht ik als volgt uit (kan ergens een minuut miszitten):
3@21
3@18
3@15
3@12
3@9
10@6
We stijgen iets te traag van de 39-->21m maar de stops zijn strak; uiteindelijk komen we allemaal goed boven maar hebben wel wat minder decogas over dan we verwacht hebben. Stabiel platform, team awareness, stroming etc kost >15 liter/minuut ook al zwem je niet. Mooie eyeopener!

We lunchen kort, nemen wat theorie door en maken ons op voor de 2de duik op de LT221 een Amerikaanse sleepboot. Een donkerder wrak die ook iets dieper ligt. Een interessante duik! Wrak is mooi, ligt op zijn kant en we duiken met 18/45 (iets dieper). Bodemfase zonder problemen, we starten de opstijging en Wilja is deco captain.

’s avonds eten we met z’n vieren (Robert, Richard, Rik en Barend) weer bij de Primo Piano en voor Robert laatste avondmaal in Sardinië. Edmund en Robert hebben ook enkele mooie T1 duiken gemaakt!

Dag 5 Zaterdag:
De laatste dag en we kijken vooruit op twee mooie T1 duiken van die dag! De Isonzo staat op programma voor de ochtend, maximaal 51m en we duiken met 18/45. Tijdens de afdaling doemt het wrak op en we maken een werkelijke fantastische duik! Enorme kanonnen staan op dit wrak er zijn nog veel details zichtbaar en het is werkelijk indrukwekkend! Enig “probleem” is mijn primaire geleende LED lamp, die vond het op 50m niet meer zo lekker en liep vol. Met mijn backuplamp duik afgemaakt.
De opstijging verloopt goed, ik doe de deco en we steken na een uur en 5 minuten kop weer boven water en kijken terug op voor mij de mooiste duik van de week! Alles ging goed en soepel, mooie beelden geschoten en relaxt gedoken.

Na de duik en tijdens de lunch in een lunchroom evalueren we de duik. Daarna persoonlijke evaluaties, Rik en ik zijn geslaagd, ik krijg wat tips voor de toekomst i.v.m. video’s maken OW en mijn positie tov team. We evalueren als team en Richard dankt ons o.a. voor het feit dat we hem hebben uitgenodigd naar deze mooie locatie en fijn eiland met lekker eten, mooi weer, mooie wrakken en erg goed duikcentrum (Morgan Diving)!

In de middag duiken Rik en ik zelfstandig zonder Richard op de Romagna en kijken ook even binnen. Ik leer langzaamaan met de hobby camera omgaan die dieper dan 40m de eigenschap bezit dat een ingedrukt knopje niet meer terugveert af en toe draaiknop van film naar foto zetten is de trick. Rik doet de deco en het gaat allemaal erg relaxt, decogas ging niet meer zo snel op in ieder geval.

Een video van de duik op de Romagna hieronder:



De laatste avond besteden we aan het rondrijden op zoek naar pinautomaten om het geld bij elkaar te sprokkelen voor zowel B&B als Morgan. Het lukt uiteindelijk en we BBQ-en met Richard en maken op wat er nog niet op is. We drinken wijn en bier en proberen onze spullen op tijd droog te krijgen!

Dag 6 zondag
Edmund en Wilja brengen ons naar het vliegtuig. Gewicht van de bagage klopt en we checken alles in, snel nog een cadeau voor het thuisfront kopen en wachten. Vlak voor het boarden “Signor DU LANGHUHHH go to security” f@*k dat ben ik…. Achter een serieus kijkende druk in portofoon babbelende douane meid gewandeld samen met Rik en door 4 deuren en 8 gangen geleid naar de bagage scanners, mijn Argon bottle heeft de scanner geactiveerd, na het tonen van de fles en dat hij leeg is (bedankt Rik voor de tip om hem ook weer dicht te draaien!) mocht hij (en ik) mee!
We landen in Brussel zuid, worden opgehaald door Brigitte en kijken terug op een fantastische trip en cursus!

Toekomst:
We gaan zeker een keer terug naar Sardinië maar gaan eerst sparen voor trips naar Noorwegen, Portofino, zuid Engeland, Scapa Flow, Zuid Frankrijk, Baltic Sea, ......

Bedankt Rik en Wilja voor jullie positieve kritische en vooral gezellige tijd, Edmund en Robert bedankt voor de niet te evenaren surface support. Het was erg gezellig en leuk om met jullie een tijd door te brengen, Richard heb ik in Sardinië al bedankt voor zijn open en eerlijke manier van lesgeven, het jezelf laten nadenken waarom iets handiger is dan het andere en vooral het niet “je moet zo” prediken! Super instructeur en fijn mens!

Duikje St. Annaland + snotolf

Het is koud, erg koud, toch was het weer eens tijd voor een buitenduikje. Met Theo en Rik naar St. Annaland. Daar aangekomen waren er nog meer duikers en het water zag er helder uit.

Snel omgekleed te water gegaan, er zou een snotolf moeten zitten dus iedereen op scherp.

GUE-EDGE op de kant gedaan om zo min mogelijk af te koelen, Rik 1 Barend 2 Theo 3, doel snotolf zoeken en maximaal 45 minuten duiktijd.

Snel te water gegaan en rond de 6m gaan scharrelen. Na 10 minuten spot Rik de snotolf, wat een enorm beest! We maken wat filmbeelden, schieten wat plaatjes:


en duiken weer verder. Nog 10 minuten noord-west gezwommen, wat slakjes gezien en gekeerd.

Na 35 minuten was het mooi geweest, water uit gegaan en lekker koffie gaan drinken.

Doel gehaald, snotolf op de video en gezellig gedoken.

Video van deze duik hieronder!


Thanks Theo en Rik voor de leuke duik!