DIR team Silt-out

HOWTO duiken op een GPS coordinaat

2011-11-18T21:29:00.002+01:00

Stel je hebt een coordinaat van een interessant punt onderwater. Bijvoorbeeld een wrak. Hoe kan je op een doordachte en eenvoudige en beproefde manier hierop duiken zonder een boot met GPS apparatuur.

Deze Howto beschrijft dit inclusief de materialenlijst hoe ik dit aanpak.

Nodig:
1. PocketPC bijvoorbeeld MIO 168 (marktplaats rond de 25-40 euro)

2. Onderwaterhuis van een camera bijvoorbeeld de Sealife Reefmaster CL anders tenminste 11.5 x 7 x 2.5cm en transparant aan de display kant

3. software Ozi explorer
4. Kaart van gebied waar je wilt duiken (downloaden of met tools van google --> Oziexplorer
4. Custom view voor wrak navigatie (stuur me een email als je deze wilt ontvangen)
5. Reel; geen spoel, werkt onhandig met afdalen
6. Blok lood van 1 Kg met een double ender eraan. Geen vislood, die vallen niet snel genoeg of gaan kruipen. Dus gewoon 1Kg of meer :)

Tools gekocht; procedure:
Plaats de GPS coordinaten in de software, via waypoint en voeg ze toe. Het handigst is als je twee coordinaten hebt, bijvoorbeeld de boeg en steven van een wrak of het begin en eind van een object. Waarom komt later aan de orde.

Weergave op de kaart ziet het er zo uit:

Dit is bijvoorbeeld het wrak de "MD2" voor de kust van Wemeldinge.

Voorbereiding klaar; de duikdag.

Het droge gedeelte:
1. Zorg dat je PDA goed is opgeladen, een stuk zwemmen of scooteren en dan erachter komen dat je een zwart scherm ziet is niet prettig; de accu moet in goede conditie zijn en test vooraf de burntime. Zorg dat de PDA NOOIT uitgaat, pas de power settings aan, bij settings, power display. Je kan de PDA in de OW behuizing niet meer bedienen.

2. Start Ozi op en laat hem naar satelieten zoeken.

3. Selecteer de juiste kaart en selecteer het waypoint waar je naartoe wilt navigeren en selecteer GOTO.
Vergeet niet GPS tracking aan te zetten (houd je pen ingedrukt op het scherm (de kaart) en selecteer track GPS; anders blijft je kaart gecentreerd op de kaartpositie welke je zelf kiest.

4. Zoom je kaart zover mogelijk in (noodzakelijk om visueel te zien waar je in de buurt van het wrak zit) en plaats de PDA in de onderwaterbehuizing.

het natte gedeelte:
Op het scherm zie je nu een aantal zaken:
1. De afstand tot aan het object (fijn om te weten indien je met een scooter gaat, aantal minuten onderwater scooteren kan je hiermee goed bepalen)
2. De kompas richting waarop je moet gaan (GO)
3. Je huidige koers (niet echt relevant)
4. De status van de batterij (dit is na 1.5 uur in mijn situatie, de MIO is geschikt)
5. Je huidige positie (indien je positie wilt bepalen tijdens een duik door het oplaten van de GPS en na 5 minuten weer naar beneden trekken)
6. De kaart met de positie in de vorm van een rode pijl
7. Aantal satelieten online voor de gps meetbaar

je gaat zwemmen/scooteren tot dat je in de buurt komt van het object (af en toe bovenwater komen met de scooter en herpeilen), de afstand wordt nu kleiner en kleiner en begint te "springen" als je een meter of 10 in de buurt bent begint het erom te spannen; rustig wachten tot de GPS een nauwkeurigere FIX geeft en kijk waar de pijl zit. Als je jezelf tussen de twee coordinaten navigeert heb je het meeste kans om het wrak te vinden, je kan dan 90 graden tov de lijn van het wrak "heen en zweer" zwemmen en dan "vang" je het wrak zeker.

Je buddy heeft ondertussen de reel met blok lood in aanslag en zal op jou "NU" commando het blok laten vallen. Kom niet aan de lijn en "lock" de reel niet. Bij stroming (oosterschelde NZ) moet je de lijn "slack geven" anders gaat je blok lood kruipen, dus gewoon laten lopen! In geval van stroming is dit een tijdsgebonden actie, iedereen moet klaar zijn om direct af te dalen.

Blok lood geworpen, afdalen, de persoon met de reel, haalt de lijn binnen, de andere duikers verzamelen zich rondom hem en schijnen bij. Niemand trekt aan de lijn of houd de lijn vast. Op de bodem aangekomen wordt de gehele setup opgeruimd en pakt de inreeler ook zijn lamp beet en start de wrak/objectduik. Bij stroming daalt iedereen af naar beneden met de stroming mee, de lijn wordt hiermee NIET ingehaald. Hiermee komt iedereen op de bodem terecht en kan er in een treintje naar het blok lood worden gezwommen. De inreeler als laatste.

Wat als je wrak er niet is?
Kijk goed rond, reel eventueel in de 4 windrichtingen 20-30m uit, kleine kans dat je hem dan nog niet gevonden hebt.

Ervaringen met deze setup:
Ik heb deze setup met veel duikers getest in zowel stromend als niet stromend water. Schatting ongeveer 15 duiken op deze manier gemaakt. Het blok lood lag gemiddeld 2-4m van het object af. En nooit is het wrak niet gevonden (100% slaging). Zowel in het Oostvoornse Meer op de OVM14 de OVM12 meerdere keren gedoken, Veerse meer op de MFP gedoken en in de Oosterschelde op de MD2 en oostelijke wemeldinge op wrakken gedoken met deze setup.

Training/oefenen:
Begin op land, selecteer een coordinaat met google earth in je tuin en "navigeer" hiernaartoe. Stap over op een meer (vinkeveen, spiegelplas, oostvoorne) met je buddy om eraan te wennen. Het is even gedoe met clippen en toch weer een extra handeling. Daarna eventueel Oosterschelde/noordzee waarbij je goed ingespeeld moet zijn op elkaar en strak tegelijkertijd afdalen, automaten checken etc. Je kan dan niet meer gaan vergaderen en brillen inspugen, LH check etc, moet allemaal klaar zijn.

Tot slot:
Deze methode is een enorm handige methode als je GPS coordinaten hebt. Van wrakken zien deze soms te vinden op bijvoorbeeld de wrecksite of te krijgen van collega duikers/vissers/explorers, houd ermee rekening dat er meerdere coordinatenstelsels zijn, je zou niet de eerste zijn die een ED50 coordinaat invoert en zichzelf 50m zuidwest van het wrak vind. Ook de notatie (uren.minuten.seconde.decimalen, of uren.minuten.decimalen danwel graden.decimalen) is van belang.

Verder geeft het extra taskload, je moet aan extra dingen denken maar de beloning is dat je eenvoudig coordinaten/wrakken kan vinden zonder de bodem af te moeten struinen in bepaalde richtingen met een compas. Dat gaat prima voor een afstand van 90m nog (MD2, Galjoen zonder Poen) maar als je 400m en meer meter onderwater strak wilt afzwemmen op een wrak van enkele meters lang, succes! :)

Bovenwater naar een object zwemmen, in stilstaand water heb ik mijn grens op 400m gezet, meer vind ik te lang duren en vind ik niet meer verantwoord. Met een scooter kan dit wat verder, mits je je burntime in de gaten houd en je buddy voldoende burntime heeft om je eventeel terug te slepen. Dan kunnen afstanden van 600-800m. maar houd je veiligheid voorop, als op het wrak iets gebeurd en je moet naar boven, je zit dan wel 800m van de kant af! Dat is snel 15 minuten met een scooter varen.

Houd verder rekening mee dat duiken in een vaargeul verboden is en de interessante wrakken meestal hierin liggen, ankeren voor de toegang tot de vaargeul en dan onderwater naar het wrak zwemmen is verboden maar minder riskant (risico overvaren worden neem je hiermee deels weg).

Heel veel plezier met deze howto, voor vragen en suggesties mail me gerust!
Barend de Lange barend@hang-on-dude.nl

NAS1 praktijkweekend

2011-06-12T18:37:00.002+02:00

Om iets beter te begrijpen wat je ziet op een wrak heeft Barend besloten in 2010 de NAS1 cursus te volgen, deze wordt gegeven door de LWAOW en het RCE .

De cursus omvat twee dagen theorie en een praktijkweekend. De onderstaande film toont het praktijkdeel van de cursus:

Practice weekend on the wood wreck the OVM4

Nieuwe tool de ADV7

2011-06-12T18:31:00.003+02:00

Om de wat lastigere plekken in de Oosterschelde, Veerse meer, Oostvoornse meer en Westerschelde veilig te kunnen bereiken besloten een scooter aan te schaffen.

Na vergelijkend onderzoek en een blik in de buidel besloten om de ADV7 (X-JoY) van SUEX aan te schaffen.

Hieronder een korte film waarin de eerste "rit" met de scooter te zien is:

Testing de ADV7 from SUEX also Xjoy7 named. Great fun!

De scooter bevalt uitstekend, heeft een burntime van rond de 50 minuten en het is geen probleem om een duiker ermee te slepen. Ook met een D12+CUF80 is er prima mee vooruit te komen.

Er zijn inmiddels een aantal duiken mee gemaakt, in zowel zoet als zout water en het belans systeem van SUEX werkt uitstekend! In de stroming van de Oosterschelde werkte het ook prima, zelfs met 2 mensen op sleeptouw!

Een absolute fijne toevoeging aan de lijst van dive-gear.

Trimix duik op het wrak de "Menapier"

2010-12-28T18:35:00.004+01:00

Aan het einde van de vakantie in Spanje stond nog een technische duik op het programma. het wrak de Menapier. Een 106m lang en 15m breed wrak welke op een diepte van 37-46m ligt.

Na rondbellen/zoeken en mailen uiteindelijk uitgekomen bij de duikschool Happy Divers waar ik werd gekoppeld aan een DSAT Tech40-65 instructeur voor deze duik.

Ik mocht zelf mijn gassen kiezen en koos het standaard GUE-gas 21/35 voor deze duik, Jan de instructeur dook zelf vaker met 25/25 wat denk ik ook wel een redelijk gas geweest zou zijn voor deze duik (max PPO 1.40 op 46m en op 46m een Narcose level van 34,5m op lucht, maargoed het werd netjes 21/35 en 50% als deco gas.

Hieronder een foto van het schip!

Met de boot was het een half uurtje uitvaren en naast Jan en ik als buddypaar was er nog een groepje van 3 spanjaarden die erop doken (met 18 liter flessen 25%).

Overboord gesprongen en meteen een flinke stroming ervaren, redelijk snel naar de ankerlijn en afgedaald langs de lijn. Het werd donkerder en donkerder. Dit deel van de Middelandse zee is duidelijk minder helder dan de oostelijk geleden delen!

Op de bodem aangekomen snel rondgekeken om te orienteren. Zoals gepland gingen we eerst bakboord over de bodem langs het wrak, om het diepere deel eerst te bekijken. Duidelijk waren de scheepskamelen te zien welke het schip konden opliften in ondiepere kanalen.

Erg imposant om te zien hoe hoog dit wrak uitsteekt.

Aan de boeg aangekomen enkele beelden geschoten en zijn we het wrak op het dek kris kras overgestoken. Niet veel herkenbaar en omdat het toch wat donker was kreeg je niet een goed beeld van dit wrak. Dat heeft zeker meer tijd nodig.

Deco, Ratio deco was afgesproken maar Jan wilde graag een deepstop op 27m, daarna snel doorgestegen richting de 21m en hier 3 minuten gehangen en de switch naar 50% gemaakt. Wederom een beetje schoonmaakmiddelsmaakje in mijn geproeft die na het stijgen richting 18m verdween.

Uiteindelijk 40 minuten BT gedaan met een gemiddelde diepte van rond de 39m leverde 30 minuten deco op. Door wat langzaam schuiven tussen de segmenten en 3 minuten op 27m is de deco wat langer uitgevallen. De ALU80 met 50% was in ieder geval geen beperking.

Hieronder het verloop van de duik:

Ik kijk terug met gemengde gevoelens op deze duik, Jan kon redelijk goed duiken maar ik vind het toch wel prettig als iemand zijn switch naar 50% en naar 100% op 6m even aankondigd en checked (en laat checken) of het allemaal goed gaat; dat is wellicht een GUE ding maar ook top killer #1 bij Tech duiken. Ook was hij wat meer solo ingesteld, vond dat ik vrij dicht in zijn buurt zwom.

Daarintegen wel een zeer interessante duik gemaakt op een enorm wrak wat je eigenlijk een paar keer moet beduiken, 1x is zeker te weinig om een erg goed beeld te krijgen.

Enkele beelden heb ik samengesteld van deze duik en zijn hier:Duik op Menapier vanaf seconde 48 te bekijken.

Of inline in dit bericht:

Een goede ervaring en bijzonder wrak! Volgende keer met team silt-out doen!!!

Groeten,
Barend

Review Dutch Diving Light 29 Watt LED 4,5Ah E/O versie

2010-12-08T20:33:00.010+01:00

Tijdens een vakantie in Zuid-Spanje de kans gehad om de nieuwste Dutch Diving Light LED lamp te testen.
Het testexemplaar welke ik ter beschikking heb gekregen is 29 watt LED versie met E/O aansluiting en voorzien van 4,5 Ah/h 12 volt accu wat de lamp van 120 minuten licht voorziet. De lamp "trekt" 2,4 Ampère.

Er zijn tegenwoordig veel (min of meer) dezelfde kabellampen op de markt gebracht door Agirr, Halcyon, Aton, Tillytec, Lightmonkey/Salvo, etc. Allemaal kabellampen geproduceerd van het materiaal Delrin met diverse verschillende koppen variërend van 10 watt HID, tot 50 Watt HID en met LED technologie van 10 – 29 watt LED en verschillende capaciteiten van accu’s en groottes van canisters. De verschillen zitten hem in de details en bundel.
Deze korte review beschrijft de dutch diving light 29 watt LED lamp met uitwisselbare kop 4,5 Ah accu en EO cord aansluiting.

Canister/accupack
Beginnende met het canister accupack, de schakelaar zit mooi verzonken.

De canister wordt middels een stuk webbing en 2 slangklemmen vastgezet, een ontwerp/methode welke de meeste lampenbouwers toepassen. De slangenklemmen worden niet afgedekt zodat het minder scherp is, dit kan op zeer lange termijn schade aan de wing veroorzaken doordat het RVS staal van de slangenklemmen schuurt tegen de wing.
De canister wordt open en dichtgemaakt met Nielson klemmen, degelijke goede klemmen die we ook bij de meeste canisters van concurrenten ook zien. De afdichting gebeurd middels 2 O ringen (1 axiaal en 1 op de kopse kant). Perfect werkend mechanisme welke waterdichtheid garandeert tot 100 meter.

De variant welke getest is blinkt uit in compactheid,het is een erg compacte canister met toch een dikke 2 uur licht! Erg prettig als je moet vliegen en niet vele kilo’s aan bagage kan meenemen. De verbinding tussen de accu en lamp gebeurd middels een plug male/female.

De kabel is robuust en voorzien van een EO cord, dit kan bij teamduiken erg handig zijn, je kan een extra lamp meenemen en onder water wisselen. Ook geeft dit de mogelijkheid om meerdere canisters met verschillende capaciteit aan te schaffen en de juiste mee te nemen in te zetten. Een kleine canister is handiger met vervoer in vliegtuigen en dat scheelt toch wat kilo’s.

De lampkop
De lampkop, of kan ik beter schrijven, lampkoppen; DDL kiest ervoor om de lampkop eenvoudig te laten verwisselen, door een schroef (onderwater) los te draaien kan eenvoudig een videoreflector worden gemonteerd. Hiermee kan direct mooiere beelden worden geschoten zonder een extra (dure) videolamp aan te schaffen. Dit is een compromis maar de prijs van dergelijke lampen rechtvaardigt dit voor mij in het hobby segment zeker. Niet iedereen is bereid om naast een primaire lamp ook nog 1 of 2 videolampen aan te schaffen. De schroef is wat klein en kan moeilijk zijn om met koude vingers vast/los te draaien, klein verbeterpunt. Verder perfect systeem om de lamp voor meerdere toepassingen tijdens een duik in te zetten. Tijdens de duiken is hiervan veelvuldig gebruik gemaakt. Als iets interessant gefilmd moet worden, stoppen, wisselen van lampkop filmen en terugwisselen indien nodig.

Verder met de lampkop, in de standaard stand (kop compleet naar achter) is de bundel ietwat diffuus, door de kop 1/2 cm naar voren te plaatsen ontstaat een mooie scherpe bundel waarmee prima te signaleren is. Jammer dat je dit wel moet instellen, zou liever zien dat de default instelling scherpe bundel is en je wide/beam doet met de extra optionele kop.

De videolampkop is wel direct perfect ingesteld en levert een erg mooie egale bundel.

Aan de achterkant van de lampenkop is een ribbel gedraaid waar met een stuk caveline een loop op bevestigd kan worden om tijdens deco of werken onder water (of wat dan ook waarbij je 2 handen vrij wilt hebben en toch licht wil zien) je lamp aan je D-ring kan bevestigen. Op de foto’s is een klein stukje cave line bevestigd als lus hiervoor, dit is een tijdelijke oplossing.

De lamp is voorzien van LED techniek, het grote voordeel is de bijna oneindige levensduur van deze lamp, geen dure HID lampjes wisselen, geen voorzichtige aan/uit procedure gewoon aan/uit zetten zoveel als je wilt. Een erg robuust systeem! Dit is een erg groot voordeel tov HID techiek! De lampenkop is mooi klein en erg handzaam in transport! Een genot om mee te reizen als het vliegtuig genomen moet worden. Het gaat eenvoudig in de handbagage!

De bundel van de lamp is belangrijk, zeker bij technisch duiken waar de lamp als een primair communicatiemiddel wordt gebruikt. De bundel van de DDL is goed, ik heb scherpere gezien maar ook veel minder scherp (metalsub bijvoorbeeld), het doet wat het moet doen en is zeker bruikbaar bij (heldere) wrak en grotduiken. Een mooie eigenschap van de bundel is dat het een “aura” heeft eromheen, hiermee kan je erbuiten ook vrij veel zien en bijvoorbeeld gezichtuitdrukkingen van je buddy (oogcontact) goed waarnemen zonder direct in zijn gezicht te schijnen. Fijne eigenschap van de lamp.

Lichtopbrengst:
Lichtopbrengst, de lamp levert veel licht, het is onder water nog niet zoveel als een 21 Watt HID lamp maar dat is ook niet altijd nodig. Vergeleken met andere canister/kabel HID lampen schat ik hem in tussen de 10 en 18 watt HID. Dit is uiteraard nog steeds voldoende voor de meeste duiken! De komende jaren zal dit verder ontwikkelen en het kan niet lang duren alvorens de eerste HID-killer LED lamp op het toneel komt.
Over de lichttemperatuur, LED is van nature wat koud/blauw vergeleken met halogeen, met 21 watt HID lampen vergekeken is het warmer. Voor videotoepassingen is het prima toepasbaar als je de witbalans aanpast. De meeste LED en HID lampen hebben een mindere CRI (Color render Index, een index die aangeeft hoeveel van het spectrum wordt uitgelicht en dus “alle” kleuren laat zien) hoe dit type LED hieruit komt weet ik niet, ik heb niets vreemds waargenomen en alle kleuren van zowel de middellandse zee en de Noordzee kwamen goed over, zowel op video als live.

Conclusie:
De lamp levert erg veel licht op voor zijn formaat, het is een uitstekende lamp, zeker als je op reis gaat. Daarnaast is het als primaire lamp zeker te gebruiken. LED is de toekomst, de robuuste techniek kan bij duiken geen kwaad en de levensduur is erg aantrekkelijk!
Ik zou deze lamp zeker op (vlieg)vakanties meenemen; als primaire lamp blijf ik vooralsnog bij mijn 21 watt HID lamp al wordt het gat steeds kleiner , een erg geslaagde test van een goede lamp.

Voordelen:
LED techniek onverwoestbaar
Compact en makkelijk mee te nemen op reis toch 2 uur licht
Eenvoudig reflector wisselen voor videobelichting
E/O Cord om reserve lamp mee te nemen of als reserve lamp te laten dienen

Nadelen:
Spot reflector in standaard stand difuus en niet in strakke bundel
Schroef om reflector te wisselen bij de spot is met koude vingers lastig te draaien
minder licht output dan goede 18/21 watt HID lamp (Salvo, DDL, Lightmonkey, Eddy, Halcyon)
LED penetreert water minder ver dan HID

Met dank aan Dutch Diving Lights voor het beschikbaar stellen van deze lamp.

Team Silt-out staat altijd open voor het testen van duik gerelateerde apparatuur.
Lamp getest en review geschreven door Barend de Lange

Duiken in Spanje deel I Azohia

2010-12-05T16:40:00.007+01:00

Tijdens de vakantie in Spanje moest er ook natuurlijk ook gedoken worden. Voorafgaand aan de vakantie goed het internet afgeplozen en via onder andere direxplorers en dir-nl gezocht naar DIR-friendly divecenters.

De eerste duik van de vakantie vond plaats in Azohia in het zuiden van spanje bij de duikschool Rivemar.

Rivemar wordt geleid door Sergi een UTD cave en tech instructor en het centrum is dir friendly zoals de plaat op de gevel aangeeft :-)

ik kreeg een cave2/tech2 duiker als gids en na het vullen naar de grot gereden, 10 minuten later kwamen we aan. Erg dichtbij en heel handig!

omgekleed en een goede briefing gekregen, het is een complexe grot met veel mogelijkheden.

Het water in gegaan 1ste tieoff op 3M tweede op 6m (interessante om ook blind de 6m stop te kunnen maken) op 3M was het water 16 graden op 6m 27 graden!!!!! Een warm bad.

De cavern zone is max 15m diep en echt prachtig!!! Mooie galerijen kristahelder water en voldoende groot om 60min rond te zwemmen.

De ingang van de "echte " grot bekeken en de tunnel onder de cavern zone bekeken. Op de terugweg een motor die lang geleden door een politieman uit wraak op de vriend van zijn dochter was gedumpt bezocht.

Na 60 minuten boven en toen wist ik het zeker, ik ga ook grotduiken!!!

Wanneer is nog wat onzeker maar ik mik op 2012.

Voor de grotduik fanaten, de grot is 1 km lang gemiddeld 15m diep en redelijk complex.

Rivemar ligt in de buurt van murcia en ook diverse tech duiken zijn mogelijk (daar kwam ik voor maar door teveel eind lukte dat niet). Imposante wrakken als de standfield liggen in die regio.

Voor een indruk van de cavern duik kijk hier:

Van de andere 3 duiken plaats ik later een klein verslag!

Groeten,
Barend

Wemeldinge wrakexploratie

2010-08-28T19:14:00.003+02:00

Wemeldinge wrakveld onderzoek voor camping Linda zaterdag 28 augustus 2010

[inleiding]
Dat er wrakken voor de kust bij Wemeldinge liggen weten de meesten, zo ligt er de Tholen 10, Galjoen zonder Poen en recentelijk de door Geert Tieman geïdentificeerd MD2.

Meer naar het Oosten liggen ook diverse wrakken welke nog minder bekend zijn bij de meeste duikers. Rik en ik hebben vandaag voor ons een nieuw wrak bedoken.

Alvorens dit te kunnen doen, hebben we met het onderzoeksschip van de WDSR de Karin Rose het wrakveld in kaart gebracht. Van ieder wrak of punt zijn exact de coördinaten diepte en lengte van het wrak vastgesteld. Met deze gegevens en een analyse ervan (lengte breedte, ligging, stroming) zaterdagmiddag naar Wemeldinge gereden.

De planning; besloten om van Wrak I welke op 28m diepte ligt een oversteek van 50 meter te maken naar wrak II, D12 EAN32 maximale tijd op wrakken 60 minuten 20 minuten deco, gemiddeld 22-24m diepte.

[De duik]
Boven water met de GPS naar wrak I gezwommen, anker (blok lood met double-ender aan de reel) gedropt en erachteraan gedoken. Precies op wrak I geland (op 2 meter nauwkeurig, coördinaten WDSR zijn erg nauwkeurig), omdat het anker precies erop gegooid was eerst oost/west gezwommen om zeker te zijn dat we niet op de bodem maar het wrak zwommen, na een check een klein rondje op dit kleine wrak gemaakt. Het steekt gemiddeld een meter of 2 maar details ontbreken. Erg mooi begroeid, veel leven, zowel sponzen, kreeften, steenbolk en al het mooie van de OS bij elkaar! Een deel van dit wrak bekeken en een lijn erop gelegd. Wrak ligt op 26-29m diepte.

[Oversteek]
Van wrak I naar wrak II, uit de GPS metingen bleek dat we ongeveer 50-80 meter verder moesten zijn, strakke koers aangehouden en na 70 meter en diverse keren de gidslijn vastgezet te hebben doemde een enorm wrak op! We "landde" op de voorkant van het schip op een diepte van ongeveer 21 meter. De reel was inmiddels voor 75% "leeg" (400 feet (125 meter)) en besloten om dit wrak met de tweede reel te exploreren. Rik zijn primaire lamp ging uit, waarschijnlijk batterij leeg, Heser gepakt, inschatting gemaakt over zicht (2-3m) en besloten door te duiken, nog 3 backup-lampen beschikbaar dus geen probleem, signalen goed te zien en dichter bij elkaar blijven.

[Wrak II]
Reel vastgezet aan de andere lijn en via de bakboord kant van het schip naar de achterkant gezwommen, onderweg diverse ruimen aan de linkerkant gezien en na een tijdje enkele platen staal gepasseerd de achterkant bereikt. Bij de achterkant gezocht naar schroeven of roer, roer gevonden, een roer van een meter of 1,5 hoog en 2m lang (ligt in het zand en aardig begroeid) en wrak steekt enorm, zeker een meter of 3-4.

Na het roer goed bekeken en gefilmd te hebben via de stuurboord kant richting de boeg. Op de achterkant mogelijk het stuurwiel gevonden, dat moeten we de volgende keer zeker opnieuw bekijken en eventueel filmen. Een beetje in het midden van wrak uitgereeld en zodoende de ruimen doorgezwommen waar je links en rechts de stalen muren van het schip ziet staan, imposant! De voorkant na een tiental minuten bereikt en een enorme bolder doemde op, gefilmd en de boeg goed bekeken. Inmiddels was de duikklok bij 45 minuten beland en met gemiddeld 21-24m diepte, tijd om terug te gaan. Teruggereeld, via de achterkant van het schip, bakboord kant richting de koppeling met Reel I. Bij reel I aangekomen nog een paar minuten gespendeerd om te kijken wat de penetratiemogelijkheden waren, er zijn enkele ruimtes waar je in kan, niet eenvoudig en ze ogen wat krap maar het is mogelijk. Het zicht was te slecht om goed te zien wat en of er nog wat te zien was. het wrak meet ongeveer 35-40m lengte! Na 50 minuten wrak II verlaten en de terugweg ingezet.

[terugweg]
De terugweg, we verwachtte geen stroom tegen maar dat gebeurde dus toch, blijkbaar is er een soort circulaire stroming op deze plek wat in ons nadeel werkte. 3 dagen na volle maan, extra stroming en bijzonder veel groenvoer op de lijn zorde ervoor dat we later dan gepland op Wrak I terugkwamen, gedachte reel losknippen, vastzetten en lijn volgen kwam op maar nog niet nodig. De route van wrak II naar wrak I gaat door een "put" van 28-32m. Op wrak I hadden we flink wat lijn gelegd die ook eerst opgeruimd moest worden, de stroming inmiddels flink aangetrokken (we zaten op minuut 60 van de duik, gemiddeld nog steeds 22-23m) zorgde ervoor dat mijn luchtverbruik omhoog ging en mijn manometer flink omlaag. Nadat de lijn op wrak I ook opgeruimd was de terugweg ingezet, ook hier flinke stroom tegen en bewust tempo omlaag gehaald. Tijdsduur 64 minuten toen we wrak I verlieten.

[deco schema]
Conservatief deco-schema aangehouden, dit omdat we veel moesten "werken" vooral terug met tegenstroom ging het harder dan verwacht en gecalculeerd. Uiteindelijk 1@12 2@9 10@6 1,5@5 1,5@4 5@3 1@2 1@1. Zicht aan einde van de deco was zo slecht (<0,3m) en daardoor was het wat complexer om een deco tijd aan te geven, uiteindelijk vingers tellen door Rik gaf de oplossing. Gas voorraad was inmiddels flink geslonken maar net voldoende. Na 97 minuten uiteindelijk staken we het hoofd boven water.

Water uit, naar de auto lopen en nagenieten!!!! Wat een prachtige duik.

[Leassons learned]
Meer gas meenemen, we twijfelen nog voor de volgende keer over een alu80 bodemstage met ean32 of een decobottle met 100%. Een D12 is in ieder geval krap voor deze duik. MG is toch een stuk ingewikkelder als je een bodemprofiel MOET volgen. Dus conservatiever plannen hierop.

Wrak I, volgende keer wel gebruiken als tussenstation, om op de landen en te checken of alles in orde is, maar geen of weinig lijn meer op leggen, zeker geen exploratielijn meer, wrak I is minder interessant om te beduiken. Wrak II direct benaderen is om andere redenen een mindere optie.

Duik gemaakt met EAN32 en dit zijn toch wel de duiken waarom we o.a. een tech1 opleiding zijn gaan volgen, dit zijn gewoon deco duiken waar je goed moet plannen en calculeren en dan nog passen we zaken aan voor de volgende keer!

Eventueel 30/30 inzetten, om potentiele narcose en sneller onderzoek mogelijk te maken, ook met "werken" op wrak I bij terugtocht had een lichter gas wellicht wat handiger gewerkt.

[Tot slot]
Tip/voorwaarde voor deze duik vanaf te kant te maken, goede conditie, het is toch een stukje zwemmen in het begin en ook tussen de wrakken en van wrak I naar de kant is het een stuk zwemmen, slechte conditie is geen goed idee voor deze duik, inschatting, minimum/medium fitness voldoet, eronder zeker niet.

[Vervolg]
We gaan nog een paar duiken op deze wrakken maken, simpele reden omdat het een supermooi wrak is! Daarna staat het volgende voor ons maagdelijke wrak op stapel!

groeten,
Barend

Comparison of different deco-algorithms in 21-30m zone with Nitrox 32%

2010-08-23T22:57:00.005+02:00

I was curious about the implementation and usage of different deco algorithms in the 21-30m zone and therefore have written a small document to compare different deco algorithms used in this zone.

It can be found here: compare different decompression methods:
If interested read it and make up your mind about the usage of tables, computers and ratio's in the 21-32 meter zone using Nitrox 32%.

Greetings,
Barend

Team silt-out in promotie video

2010-08-05T00:00:00.002+02:00

Tijdens de Tech1 opleiding van Team Silt-out was ook Valentina Cucchiara en Nick Poole van Liquid Jungle aanwezig op het duikcenter om een promotie video voor Mario te maken.

Leuk toetje van de cursus dat we zo in beeld zijn gebracht; zie hier de video:
>

Groeten,
Barend

Tech 1 report

2010-06-13T12:15:00.000+02:00

Verslag tech1 duiken juni 2010 Zuid Sardinië

Na onze Fundamentals cursus in mei 2009 met instructeur Alexander Sawyer besloten Rik en ik om in 2010 Tech-1 te gaan volgen om ook diepere wrakken te kunnen bezoeken. Dit verslag beschrijft de weg er naar toe en de cursus.

Het grote zoeken/nadenken en regelen:
Oktober 2009 Rik en ik lopen de lijst met GUE instructeurs langs en maken een shortlist; de instructeur moest theoretisch goed onderbouwd zijn en liefst iets extra’s kunnen brengen op decompressie theorie.
Snel viel het oog op Richard Walker een instructeur die een academische achtergrond heeft in bloedstromingsmodellen. Daarnaast zit Richard Walker in de training councel van GUE; voldoende vertrouwen in de theoretische kant!

Tijdens onze fundamentals cursus aten we iedere avond met Sash (Sawyer) en op die manier leerde we hem ook op een andere manier kennen, anders dan alleen instructeur. Ook al gaat het dan nog steeds voor 90% over duiken, die extra uren samen geeft een berg extra informatie en je kan ook de wat minder voor de hand liggende (duik) onderwerpen bespreken. Dat leek ons een formule om te herhalen.

De locatie; liefst een beetje exclusief en na het lezen van de GUE-Tech2 trip report van Anton/Gertje/Robert (zie trip report )leek Sardinië behoorlijk geschikt. Om alle wensen (Richard Walker, ’s avonds kletsen, mooie locatie) te combineren was het plan gevat om de instructeur buiten zijn standaard omgeving te plaatsen, net als ons. Dat leek ons wel een goede idee om het avontuur wat groter te maken.

In November eerste contacten gelegd met Richard en in februari eruit gekomen dat we de eerste week van Juni de cursus in Sardinië zouden plannen!

Het team, we hadden uit het originele team Silt-out twee man (Rik en ik) die Tech-1 wilde gaan volgen dus op zoek naar het derde teamlid. Uiteindelijk is Wilja Post het 3de teamlid geworden. Goed voor de balans in het team en goede duikster met Tech rating.

Voorbereiding op de cursus:
We hebben ons minimaal voorbereid op de tech1 cursus, we hebben 2 duiksessies in Enschede gehad en hier wat gespeeld met stages en vooral de Fundamentals skills verfijnd. Wel de papieren goed doorgelezen en duiken gepland in gashoeveelheid etc. Dat was tijdens de cursus wel handig. Zowel Rik als ik begrepen concepten als ratio deco al voor de cursus, wellicht geen aanrader om dat zelf uit te zoeken maar wel reuze interessant. Net als het boek Deco-divers van Mark Powells.

Logistiek en de reis:
Na wat wikken en wegen besloten niet erheen te rijden, geen auto beschikbaar waarmee we met complete team en materiaal af konden reizen, verloren reistijd en hoge kosten gaven de doorslag, we konden voor 180 euro pp met alle bagage naar Sardinië vliegen, wat met een auto (>3000 km) & ferry erg lastig zou worden, het vermoeid aankomen en verloren reistijd gaven de doorslag.
Bagage gaf wel nog wat kopzorgen, als je extra bagage boekt mag je in totaal 35 kilo (20+15) meenemen en 1 stuk handbagage (gewicht wordt niet gecontroleerd). Passen en meten en dan lukt het wel, we hebben alles meegenomen behalve backgas/deco flessen en lood (wel argon fles). Lamp en boltsnaps allemaal in de handbagage zonder probleem!

Kwartiermakers:
Een week voor de cursus zijn Brigitte en Barend het eiland gaan verkennen, een auto gehuurd (180 euro per week E-auto ) en van zuid naar noord gereden,

onderweg enkele Nuraghi bekeken en via de westkust terug gereden. Speciale aandacht verdiend nog het natuurreservaat “La giara di Gesturi “ waar wilde paarden, koeien en zelfs varkens rondlopen, erg leuke uitstap.

Dat de Romeinen hier ook nog geweest zijn bewijzen enkele archeologische locaties aan zee, delen van de ruines liggen nog onderwater!!!

Slapen kan je doen in hotels maar ook in Agricultura waar je als het waren slaapt bij de boer, je hebt meestal een ruim chalet en je eet met de mensen thuis mee. Variërend van zeer goed tot uitgebreid maar iets te heftige primaire smaken In ieder geval onvergetelijke ervaringen. In Alghero uiteindelijk heerlijk sea-food gegeten en de grotten bezocht, ook onderwater een cavern-duik gemaakt in grotto Nero beelden hiervan volgen later!

In het oosten een mooie wandeling gemaakt (4 uur) in het gebied Sette Fratelli en steenbok van de BBQ gegeten.

We zijn geëindigd in Cagliari en hebben deze stad goed uitgeplozen, leuke stad waar je prima kan eten, winkelen en door de smalle straatjes wandelen. Ook het archeologisch museum van Sardinië is de moeite waard, hier zie je de vondsten welke zijn gevonden in de diverse opgravingen op het eiland.
Brigitte vloog zondag terug en de rest van het team arriveerde zaterdag en zondagmiddag (met zelfde vliegtuig als Brigitte mee terugvloog).

Checkdive op maandag:
Maandag kennis gemaakt met Morgan Divecenter (Mario, Bert en Dani) en een checkdive gedaan, het waaide behoorlijk (kracht 8) en we werden naar een wat beschut water gebracht, hier fatsoenlijk uitgelood, S-drill, valve drill, basic 5 en wat opstijgingen geoefend, iedereen was voldoende uitgelood zodat we konden beginnen!
Maandagavond pikte we Richard op van het vliegveld en om hem niet compleet te verassen en juist wel te verassen aten we in de stad bij het restaurant “King George”, een Italiaans restaurant wat een tip was van het hotel waar Brigitte en ik sliepen en waar we ook gegeten hadden. Prima tent met lekkere pizza’s, pasta’s etc.

Dag een dinsdag:
Dinsdagochtend na het standaard cake ontbijt (gelukkig wel goede koffie) naar Morgan Divecenter gewandeld en kort een stukje theorie en opbouw van de cursus gekregen; direct erna de planning van de duik zoals we die dinsdag zouden gaan uitvoeren. Duik 1 afdalen langs ankerlijn stukje duiken en opstijgen bij ankerlijn, bij ankerlijn op 6 meter allen een valve drill, S-drill uitvoeren. Dit hebben we allemaal 1 keer gedaan en vooral het in de stroming positioneren van team rond de ankerlijn was ingewikkeld. Teampositie en stabiel platform bouwen alvorens iets te starten/uitvoeren was ingewikkeld en hier moesten we aan werken in de andere duiken.
Tijdens de 2de duik (direct erna) ook de valve failures geoefend, je hoort bubbels gaat zoeken draait dicht wat moet, vraagt je buddy te kijken en besluit verder te duiken of terug naar de lijn te gaan. So far so good, maar dat kan complexer. Wat de woensdag bewees. “draai wat dicht” is natuurlijk niet de procedure, maar de echte procedure (9 failures) is te omvangrijk om hier kort te beschrijven.

Dinsdagmiddag stagebottle handling besproken en op land uitgevoerd, goede procedure. Heel in het kort:
1. diepte op fles checken
2. kraan open en dicht draaien
3. slang volgen van automaat2de trap en voor je houden
4. beetje purgen en checken of je manometer zakt
5.helemaal opendraaien
6. diepte checken
7. fles showen aan buddy wachten tot je buddy signaal geeft dat je mag switchen
8. indien ok switchen en primair wegclippen
9. signaal OK geven aan je buddy’s
10. wachten op OK terug en einde switch.

Ook lost stage bottle procedure besproken en als landdrill gesimuleerd.
De rest van de dinsdag besteed aan theorie en heerlijk gegeten bij restaurant Primo Piano! Iedere dag van 8:30u tot 19:00 met de cursus bezig geweest, genoeg pauzes en op tijd (voor 23:30u) in het mandje.

Dag twee woensdag:
Woensdag herhaling van dinsdag; enkele nieuwe regels, als je je masker kwijt bent mag je niet je backupmasker pakken, verder wordt het wat complexer allemaal. Uiteindelijk situaties gesimuleerd waarbij ik eerst een non-fixable left post failure kreeg, gevolgt door non-fixable rightpost failure waarna we moesten opstijgen en switchen op decogas, je wil dan zeker niet doorschieten,omlaagschieten en wil je zeker als eerste switchen om die longhose van je buddy kwijt te raken.
Goed nadenken als je wat kwijtraakt, b.v. als je een non-fixable leftpost failure hebt en vervolgens iemand anders out-of-gas raakt moet je niet je longhose afstaan, dan zet je jezelf zonder gas immers je backup heb je net dichtgedraaid. Leuke complicaties. Ook nadenken bij wie je gas moet halen als je OOG gaat en wie het meeste gas heeft is nuttig om over na te denken tijdens een duik. Laatste opstijging was ook een interessante, Rik blind naar boven aan de longhose van Wilja en dan positie goedhouden, zeker niet eenvoudig maar met wat oefening mogelijk! Verder allemaal een aantal keer switchen op deco gas en de lijn in de gaten houden. Door de stroming is dat een taak erbij, die lijn vasthouden en niet wegwaaien.
In de avond weer gegeten bij de Primo Piano heerlijk salada Pulpo gegeten met een Pizza Diavolo, goed glas wijn erbij en avond goed afgesloten!

Dag drie donderdag:
Het begint op te schieten; tot nu toe geen zware toestanden gehad en goede duiken gemaakt als team, wel enkele puntjes en foutjes weggewerkt. Vandaag serieuze opstijgingendag! We gaan daadwerkelijk switchen naar 50% op 21m, na de theorie lessen is het wel duidelijk (inclusief filmpje wat een O2 hit doet) dat we niet moeten zakken en de switch goed moeten uitvoeren. Dit geeft toch wat extra spanning en we weten dat als we vandaag “doorkomen” we morgen aan de ervaringsduiken beginnen en we praktisch zo goed als klaar zijn. Nog even de boel goed uitvoeren, weer enkele valve failures die op 26m toch wat moeilijker zijn om op te lossen, enkele keren iets minder optimaal opgelost (omgedraaid i.p.v. proberen te fixen) maar uiteindelijk goed de ankerlijn bereikt. Gestegen naar de 21m en daar geswithed, vervolgens op iedere stop (21-18-15-12-9-6-5-4-3-2-1) 1 minuut (30 seconde slide, 30 seconde wait) gewacht, wat weinig tijd geeft om je stabiel platform te bouwen laat staan in de stops een boei te schieten. Boei pre-loaden was tijdens en na cursus geen probleem en hier koos ik dan ook voor, mijn voorkeur was om snel na de gasswitch boei te schieten. We zaten allemaal low on deco gas en switchen terug op backgas.

De middag weer theorie tot een uur of 19:00 met voldoende breaks; theorie duurde aanmerkelijk langer dan normaal door de stortvloed aan vragen die we op Richard afvuurde. We hadden immers niet voor niets voor hem gekozen.

’s avonds hadden Robert en Edmund een fantastische BBQ voorbereid in het B&B complex, zalm, groentes, worstjes, vis en andere lekkere BBQ spulletjes, uiteraard met een lekker glas wijn en/of bier erbij! We gaan morgen eindelijk wrakduiken, waar we deze cursus uiteindelijk voor doen! Richard gevraagd of we het aantal experience duiken kunnen vergroten van 2->4 geen probleem als we dat willen, hij vind de wrakken ook mooi dus gaat graag mee!

Dag 4 Vrijdag:
Na een goede briefing van Bert (van het duikcentrum) en een planning van de dag ervoor varen we naar de Romagna. Aan boord zit ook het film duo Nick en Valentina, twee filmmakers van liquid jungle die ook voorkomen in de GUE promo video (de man met de rasta’s en Valentina als eugh..Valentina, ze zijn er om voor Mario een promo video te maken en een huwelijk bij te wonen. Erg gezellige en relaxte mensen en duikers!
We springen van boord en Rik is #1, we zakken af naar de schroef en ik maak enkele mooie beelden, beelden schieten geen probleem, maar mag ze niet publiek delen; dus geen opleidingsvideobeelden op de site. De reden hiervan zit hem in privacy van cursisten en negatieve reacties op forums als een GUE duiker en fout maakt en de shitload en gezever wat dat oplevert.

Het is een mooi wrak, school Sardines op de boeg en mooie penetratie mogelijkheden aan de achterkant. We gaan uiteraard nergens in en zwemmen netjes rondom het wrak, geen failures, geen fouten en alles appeltje eitje. Met zowel ratiodeco als D-planner hebben we de duik gepland @36m gemiddeld en na 35 minuten (BT) starten we de opstijging, Rik mag deco captain spelen, het schema zag er dacht ik als volgt uit (kan ergens een minuut miszitten):
3@21
3@18
3@15
3@12
3@9
10@6
We stijgen iets te traag van de 39-->21m maar de stops zijn strak; uiteindelijk komen we allemaal goed boven maar hebben wel wat minder decogas over dan we verwacht hebben. Stabiel platform, team awareness, stroming etc kost >15 liter/minuut ook al zwem je niet. Mooie eyeopener!

We lunchen kort, nemen wat theorie door en maken ons op voor de 2de duik op de LT221 een Amerikaanse sleepboot. Een donkerder wrak die ook iets dieper ligt. Een interessante duik! Wrak is mooi, ligt op zijn kant en we duiken met 18/45 (iets dieper). Bodemfase zonder problemen, we starten de opstijging en Wilja is deco captain.

’s avonds eten we met z’n vieren (Robert, Richard, Rik en Barend) weer bij de Primo Piano en voor Robert laatste avondmaal in Sardinië. Edmund en Robert hebben ook enkele mooie T1 duiken gemaakt!

Dag 5 Zaterdag:
De laatste dag en we kijken vooruit op twee mooie T1 duiken van die dag! De Isonzo staat op programma voor de ochtend, maximaal 51m en we duiken met 18/45. Tijdens de afdaling doemt het wrak op en we maken een werkelijke fantastische duik! Enorme kanonnen staan op dit wrak er zijn nog veel details zichtbaar en het is werkelijk indrukwekkend! Enig “probleem” is mijn primaire geleende LED lamp, die vond het op 50m niet meer zo lekker en liep vol. Met mijn backuplamp duik afgemaakt.
De opstijging verloopt goed, ik doe de deco en we steken na een uur en 5 minuten kop weer boven water en kijken terug op voor mij de mooiste duik van de week! Alles ging goed en soepel, mooie beelden geschoten en relaxt gedoken.

Na de duik en tijdens de lunch in een lunchroom evalueren we de duik. Daarna persoonlijke evaluaties, Rik en ik zijn geslaagd, ik krijg wat tips voor de toekomst i.v.m. video’s maken OW en mijn positie tov team. We evalueren als team en Richard dankt ons o.a. voor het feit dat we hem hebben uitgenodigd naar deze mooie locatie en fijn eiland met lekker eten, mooi weer, mooie wrakken en erg goed duikcentrum (Morgan Diving)!

In de middag duiken Rik en ik zelfstandig zonder Richard op de Romagna en kijken ook even binnen. Ik leer langzaamaan met de hobby camera omgaan die dieper dan 40m de eigenschap bezit dat een ingedrukt knopje niet meer terugveert af en toe draaiknop van film naar foto zetten is de trick. Rik doet de deco en het gaat allemaal erg relaxt, decogas ging niet meer zo snel op in ieder geval.

Een video van de duik op de Romagna hieronder:

De laatste avond besteden we aan het rondrijden op zoek naar pinautomaten om het geld bij elkaar te sprokkelen voor zowel B&B als Morgan. Het lukt uiteindelijk en we BBQ-en met Richard en maken op wat er nog niet op is. We drinken wijn en bier en proberen onze spullen op tijd droog te krijgen!

Dag 6 zondag
Edmund en Wilja brengen ons naar het vliegtuig. Gewicht van de bagage klopt en we checken alles in, snel nog een cadeau voor het thuisfront kopen en wachten. Vlak voor het boarden “Signor DU LANGHUHHH go to security” f@*k dat ben ik…. Achter een serieus kijkende druk in portofoon babbelende douane meid gewandeld samen met Rik en door 4 deuren en 8 gangen geleid naar de bagage scanners, mijn Argon bottle heeft de scanner geactiveerd, na het tonen van de fles en dat hij leeg is (bedankt Rik voor de tip om hem ook weer dicht te draaien!) mocht hij (en ik) mee!
We landen in Brussel zuid, worden opgehaald door Brigitte en kijken terug op een fantastische trip en cursus!

Toekomst:
We gaan zeker een keer terug naar Sardinië maar gaan eerst sparen voor trips naar Noorwegen, Portofino, zuid Engeland, Scapa Flow, Zuid Frankrijk, Baltic Sea, ......

Bedankt Rik en Wilja voor jullie positieve kritische en vooral gezellige tijd, Edmund en Robert bedankt voor de niet te evenaren surface support. Het was erg gezellig en leuk om met jullie een tijd door te brengen, Richard heb ik in Sardinië al bedankt voor zijn open en eerlijke manier van lesgeven, het jezelf laten nadenken waarom iets handiger is dan het andere en vooral het niet “je moet zo” prediken! Super instructeur en fijn mens!

Duikje St. Annaland + snotolf

2010-02-27T11:47:00.000+01:00

Het is koud, erg koud, toch was het weer eens tijd voor een buitenduikje. Met Theo en Rik naar St. Annaland. Daar aangekomen waren er nog meer duikers en het water zag er helder uit.

Snel omgekleed te water gegaan, er zou een snotolf moeten zitten dus iedereen op scherp.

GUE-EDGE op de kant gedaan om zo min mogelijk af te koelen, Rik 1 Barend 2 Theo 3, doel snotolf zoeken en maximaal 45 minuten duiktijd.

Snel te water gegaan en rond de 6m gaan scharrelen. Na 10 minuten spot Rik de snotolf, wat een enorm beest! We maken wat filmbeelden, schieten wat plaatjes:

en duiken weer verder. Nog 10 minuten noord-west gezwommen, wat slakjes gezien en gekeerd.

Na 35 minuten was het mooi geweest, water uit gegaan en lekker koffie gaan drinken.

Doel gehaald, snotolf op de video en gezellig gedoken.

Video van deze duik hieronder!

Thanks Theo en Rik voor de leuke duik!

Duikdagje in Enschede

2010-02-20T16:50:00.000+01:00

Rob had me gevraagd om mee te gaan naar diveworld in Enschede in het weekend van 30 Januari. Ik vond dit een prima plan en heb meteen ook Barend uitgenodigd om mee te gaan en de datum werd geprikt op de 31e. Na een enorme sneeuwstorm de dag ervoor vond Rob het onverstandig om op weg te gaan. Barend wilde het wel proberen en de weg was inderdaad overal goed gestrooid en lekker rustig. Met zijn tweeen dan maar. In Enschede bleken er nog meer DIR sympathisanten rond te lopen waar we even mee gebabbeld hebben. Allebei wasren we ervan uitgegaan dat we daar een duik konden maken, maar de dame van diveworld wilde graag een duikbrevet zien. mental note voor de volgende keer: Brevet meenemen!!!

En dan op naar het betere duikwerk. Om het helemaal echt te maken had ik mijn drooghandschoenen aangetrokken voor de eerste duik. Na de verplichte nummers als de basic 5, de valve-drill en een S-drill hebben we wat aandacht besteed aan het uit de pockets halen van materialen en afklippen aan een lijntje. Ook hadden we afgesproken om de back-uplamp te ontplooien. Iets wat tijdens onze Fundamentals cursus niet aan bod is gekomen, maar ook niet echt heel lastig is. in de opstijging hebben we een boeitje opgelaten en op 6 meter nog een basic 5 uitgevoerd. Een stuk lastiger dan op de bodem, maar Ik heb er vertrouwen in tijdens T1.

Na een lekker broodje frikandel, een warme chocomel en een beetje socializen was het tijd om weer te water te gaan. dit keer zonder handschoenen.

De 2e duik hebben we rondgezwommen met stages en geprobeerd om een stagewissel te doen, maar de precieze procedure is toch niet helemaal bekend. Wennen aan dat ding tijdens het zwemmen gaat vrij snel, dus ik denk dat ik T1 afwacht voor ik er verder mee ga.

Wederom een opstijging gemaakt met op 6 meter een skill, deze ging weer beter dan de vorige, en ook deze duik was ten einde. Aan de oppervlakte even geevalueerd en de enige skill die we nog niet hadden gedaan was het redden van de drenkeling. De stages hebben we aan de kant gehangen. Ik heb eerst een bewusteloze Barend gered hij hij daarna mij.

Het was een zeer nuttig dagje, goed voor het zelfvertrouwen en bovendien erg gezellig.

Dagje Vinkeveen

2010-01-24T15:31:00.000+01:00

Vrijdag stond een presentatie van Jarrod Jablonski bij Cavenight II op het programma. Aardig stukje rijden dus combineren met een duik!

Voor het eerst in ons leven een duik in Vinkeveen, na 400 duiken ook voor het eerst een snoek gezien. Water ziet eruit als thee of slappe koffie, de objecten zijn best leuk maar onnatuurlijk. Al met al een aardige locatie bij gebrek aan zout! We hebben een west --> oost emmer gedoken, bus, ijzeren bak, wipkip, houten wrak, terug naar kans enkele baarzen spotten.

Na 30 minuten was het wel mooi geweest en we kregen het koud (volgende keer meer lood mee en voller droogpak).

Korte video van Vinkeveen Zandeiland 4:

Hapje gegeten bij Rendez-vous in the place to be Mijdrecht en daarna richting het party centrum gegaan waar de presentatie zou plaatsvinden.

Veel bekende gezien, gezellig gebabbeld en rond 20:00 begon JJ met zijn presentatie. Goede presentatie over de duikindustrie, de anti-fan, WKKP, geschiedenis van GUE en duiken in algemeen. Op het eind nog een stuk over de toekomst van GUE, toekomstige projecten in China, Mexico en de toekomst van het WKKP project. Na 2.5 uur was JJ en Casey klaar en keken we terug op een interessante en erg amerikaanse presentatie :-)

Teruggereden, pitstop in Etten Leur en rond 2:30 lag ik op mijn bed.

Oefening met lijnen @ Galderse meren

2009-12-22T13:57:00.001+01:00

Na een wat mindere ervaring in een wrak met lijnen leggen in het team besloten om hier eens mee te oefenen.

In de kerstvakantie een dag geprikt om het Galderse meer onveilig te maken en het volgende te oefenen:
1. Theo legt met open ogen lijn in en rondom platform
2. Ogen dicht en lijn terug volgen #1 Rik #2 Barend, Theo on watch
3. Switch, ogen dicht en terug #1 Theo #2 Rik, Barend on watch
4. Switch, ogen dicht en terug #1 Barend #Theo, Rik on watch
5. Lijnen inhalen en door echte failures de duik afgebroken (temperatuur van het water vinden de automaten toch wat minder en we hadden 2 automaat failures).

Video hier:

Goed te ervaren wat geen zicht met je doet, alles op de tast en de snelheid gaat drastisch omlaag, de meest simpele taken worden ineens lastiger en orientatie is moeilijk. Hoe je de lijn legt bij ingaan is van cruciaal belang, spanning op de lijn, goede hoeken maken en de lijn vooral niet loslaten!

Leerzaam, eye-opener en veel plezier mee gehad dank aan Theo en Rik voor de leerzame duik!

Groet,
Barend

note; een C1 cursus staat voor 2011 op het programma, eerst een T1 cursus in 2010; deze oefening heeft wel weer duidelijk gemaakt dat even een lijntje leggen en een wrak inzwemmen niet altijd een goed idee, zeker niet als het zicht naar 0 kan worden gereduceerd, dan komt er toch iets meer bij kijken dan lijntje vasthouden en terugzwemmen.

Testing two new canisterlamps ATON & DutchDivinglights

2009-11-15T21:34:00.001+01:00

Friday the 13th in a dutch lake, the place for some Canister light testing.

Blue Marlin diving and Scubasupport organised a testsession for the ATON canister light.

We (Rik and Barend) tested the ATON 10 Watt LED and the DutchDiving Light 21 watt LED Canister lights. We compared it with our own Scubasupport 18watt HID and Dutchdiving Light 24watt HID lighting system.

This test is not a structured test but an "as is" test to give a impression about the output of the two lighting systems based on LED.

We did not evaluate the construction, materials and details of these lighting systems; only the output under water.

Thanks Andreas, Eddy and Ron for borrowing the canister lights.

It was great fun testing these devices and the hot chocolate from Andreas and Eddy was welcome.

somewhere in Zeeland

2009-11-03T00:12:00.000+01:00

Een nieuwe spot ergens in Zeeland. Bied voldoende potentie om wat meer duiken te maken om het verder te onderzoeken.

Wordt vervolgd!

Rik & Barend

Fundementals follow up dive

2009-10-20T09:21:00.000+02:00

Zondag 18 oktober heeft team silt out een follow up dive gedaan om de skills wat te stroomlijnen. Verslag volgt nog maar hier een video met beelden:

Vakantie in Frankrijk

2009-10-13T18:54:00.000+02:00

Deze zomer met Brigitte (nog geen silt-out team member maar member for life) door Frankrijk getoured en zoveel mogelijk geprobeerd te duiken. Van de west kust naar de cote d' azur.

short movie 3 minuten:

Betreft DIR en frankrijk, dat is niet z'n lekkere combinatie bij de meeste duikscholen. Het beste wat we hebben meegemaakt is geen gezeik EAN32, overboord en doe je ding. Het slechtste geen EAN32 in D12, niet zonder gids duiken indien dieper dan 20m en hoop gedoe om eigen duikschema. Op een wrakduik was de standaard GUE deco methode echt not done en kostte een hoop overtuigingskracht. GUE fundementals (over uberhaupt GUE) nooit van gehoord.

Gelukkig compenseert het onderwaterleven/wrakken alles :)

Tech1 duiken in Frankrijk? Zeker! Maar dan moeten we even een goede duikschool zoeken. Grec, Donator, Wildcat, Togo allemaal prachtige locaties waar met 21/35 fantastische duiken op te maken zijn (33-50m zone).

Long version 15 minuten:

Wrakduiken op de Noordzee met DIR-NL

2009-08-31T00:10:00.000+02:00

Team Silt out is vrij actief geweest in Augustus; de leden Rik en Barend hebben weer een mooie NZ trip erop zitten met de Blue Whale!

Er kwamen een tweetal plaatsen vrij op de opstapperslijst van DIR-NL, dus gelegenheid op 22 augustus om met enkele andere GUE opgeleidde duikers te wrakduiken in de Noordzee.

Omdat ik normaal met de WDSR wrakduik (donateur en bestuurslid) was ik natuurlijk extra benieuwd naar wrakduiken in dit deel van de NZ en op de manier hoe ze dit aanpakken bij de Blue Whale.

S'morgens rond 3:45 opgestaan om rond 5:15 in de haven van maassluis te staan. Rond 6:00 vertrok de boot; de boot (Blue Whale) is fantastisch, wat een power, wat een luxe en wat slim ingedeeld voor duikers; niets te wensen (op een side scan sonar na die op diepte ook goed werkt).

We hebben gedoken op de kruisers Aboukir en de Hogue
mooie wrakken met een rijke historie.

Wat ik miste is toch het avontuur. Het idee dat ieder weekend op deze wrakken een man of 20 duiken maakt het voor mij persoonlijk iets minder spannend en exclusief. Maar ik begrijp ook dat je geen 110 euro betaald om op een lege container te duiken of een ander "unknown" object, dus je moet wel enige constante kwaliteit bieden.

Wat me verder opviel is dat de wrakken dieper liggen, veel dieper dan voor mij normaal, 33m houd op dit moment in dat ik na 30 minuten weer aan de opstijging begin en ik een stuk minder fris en fruitig op de bodem rondscharrel; maar dat kan bijna niet anders omdat de ondiepere stukken allemaal vaargeul zijn.

Het was erg leuk en gezellig om te doen alleen dat vroege opstaan :)!

Alles samengevat in een short movie:

Noordzee Duik op een stoomzeilschip

2009-08-16T22:23:00.000+02:00

Vandaag samen met JP en Marcel een duik gemaakt op een wrak in de Noordzee een stoomzeilschip. (zie hieronder voor een sidescan opnamen:

Dit wrak hebben Rik en ik eerder bedoken in Juni tijdens de WDSR wrakduikweek, zie bericht hiervan hier: inclusief eerdere video's van dit wrak.

We voeren met de WDSR (waar JP inmiddels ook donateur van is geworden) rond half acht uit richting de Banjaard. Vrij veel wind (4 a 5) en een irritant golfje (0,7-1,2m) maar net te doen!

Rond de 60 minuten gedoken, naar de voor en achterkant van het wrak gedoken en weer nieuwe dingen op het wrak gezien (stoomketels). Goed zicht maar toch een beetje irritante stroming. Op de weg terug nog Marcel geholpen met het bevrijden van een noordzeekrab.

Weer een paar dingetjes geleerd (opstijgingen niet zo netjes en focus op stof ipv spoeltje en als groep hoe we een lijn uit en inzwemmen) maar vooral veel fun!

De wind zou aantrekken dus einde duikdag, lekker op tijd in de haven!

Enkele beelden van het wrak bij elkaar gevoegd er wat sidescan opnames hierbij gezet en dit tot een video gesmeed zie hier:

Thanks JP, Marcel en natuurlijk de WDSR , het was weer een genoegen.

Barend

op zoek naar de Tholen 10

2009-08-14T16:02:00.000+02:00

Barend en ik hebben allebei al een aantal duiken op zowel het Wrak van de Boer als het Galjoen zonder poen gemaakt. Het was dus tijd om weer eens wat anders te gaan exploreren in de Oosterschelde en we hadden het plan opgevat om naar de tholen 10 te gaan. Na diverse bronnen op internet geraadpleegd te hebben kwamen we op deze routebeschrijving uit. Ook is niet helemaal duidelijk of het de Tholen 8 of de Tholen 10 is, maar tot nader orde spreken we maar over de Tholen 10.

je moet te water gaan op 1/4 van het strand en de richel bevind zich op 19 meter volgens de beschrijving. Na een stukje over het strand heen zwemmen wordt het ineens dieper en daar zag ik al een klein pijlinktvisje en nog wat schichten die wegschoten. Op 22 meter diepte veranderde de ondergrond van strandzand in een soort modder. Hier zaten wat schelpjes op, dus we gingen naar links. We hebben ongeveer 15 minuten die kant op gezwommen, tegen lichte stroming in. De bodem bevat geen structuur en op een gegeven moment kwamen we wat steenbolken tegen. Een goed teken dat het wrak niet ver kan zijn. Een bijzonder moment was een clubje pijlinktvisjes dat we tegen kwamen. er waren er zeker 10-12 op een kluitje, allemaal met de kop richting de bodem, waarschijnlijk aan het jagen. Barend was helaas net te laat met de camera, want hoe klein ze ook zijn, ze zijn pijlsnel als ze willen vluchten. Na 15 minuten besloten we weer om te draaien en iets ondieper terug te zwemmen. op de terugtocht zagen we een hard stuk substraat waarvan het materiaal moeilijk te bepalen was. Misschien een stuk wrak dus de omgeving een beetje afgezocht. niets in de buurt gevonden, dus maar weer de weg vervolgd. onderweg nog 2 sepiola's tegen gekomen en nog wat andere stenen , maar geen wrak. We kwamen wel op een stuk bodem dat bestond uit scherven van schelpen. Dit leek me een schelpenrichel, maar met ruim 23meter lag het te diep. we volgden het weer naar links, maar gingn weer iets ondieper zwemmen. het was nu 40 minuten in de duik en we hadden het wrak nog steeds niet gevonden. Z'on zandbodem is ook wel een keer leuk, maar het gaat vrij snel vervelen. Ik kwam ook nog een babysepiatje tegen, en had mezelf al wijsgemaakt dat het toch geen verloren duik was. De decoklok begon in zicht te komen en ik gebaarde naar Barend om nog 10 minuten te zoeken. We gingen naar iets dieper water omdat het bodemprofiel daar wat ruiger werd en dat zou kunnen duiden op de aanwezigheid van het wrak. en we zwommen door een wolk van steenbolken direct op de staande wand van het wrak.

Het wrak steekt zeker 4 meter hoog en staat rechtop op de kiel. aan de vorm van de kiel is duidelijk te zien dat het een visserschip betreft. De achterkant loopt een beetje bol en ik dacht eerst dat dat de boeg was. De boeg is echter nog een stuk spitser. bovenop staan nog een paar onherkenbare structuren. We hebben eerst het hele wrak rondgezwommen, om vervolgens bovenop te kijken. Erg veel steenbolken rond dit object, en zelfs nog een kabeljouw. na 54 minuten zijn we terug naar de kant gekeerd en hebben op 6 en op 3 meter een paar minuten extra gepakt omdat we op de grens van de tabel hebben gedoken. Voor de volgende keer weten we hoe we hem moeten vinden en wat de dieptes zijn. dan zullen we langere tijd op het wrak rondkijken en kijken of er toch nog iets over is van de dingen op het dek.

Dagje Noordzee 9-8-09

2009-08-10T22:54:00.000+02:00

De WDSR zou zondag weer uitvaren, en Barend had me gevraagd om weer eens mee te gaan. JP wil donateur worden bij de stichting, dus die was ook van de partij. 's Ochtend om 5:15u ging de wekker, maar zoals altijd heb ik geen problemen met vroeg opstaan als het nodig is om te duiken. Aangekomen in de haven zag ik de vlaggen toch wat wapperen en begon me wat zorgen te maken. Mijn ervaring met golven is dat ik er niet zo goed tegenkan als sommige anderen. Het bleek nergens voor nodig, want de noordzee was erg rustig. Nadat we de sluis door gegaan waren en wat mogelijke nieuwe wakken op de sidescan hadden gezet was het tijd voor een duik op de Rotterdam. Ik was al eerder mee geweest en toen hadden we ook op de Rotterdam gedoken, maar het zicht was toen erg slecht. Nu was het subliem. zeker een meter of 7. Er is een hoop verwrongen staal op de rotterdam, maar de schoorsteen en de ketels zijn nog goed herkenbaar. Zeebaarzen overbevolken het wrak. We hadden afgesproken om 45 minuten te duiken, maar bij het anker liepen we wat vertraging op en zijn het er 51 geworden. deco technisch geen probleem, want het wrak ligt op een diepte van 7,5 meter.

Na bovenkomen zijn we naar de l'Equiqe gegaan.dat is een Frans Fregat dat op 31 december 1891 is vergaan , kapitien Guyonnet was aan boord en het schip geladen met steenkool was op de oesterbanken aan de grond gelopen. Ze was onderweg van het Engelse Shields via Kaap Hoorn naar Valparaiso in Chili om daar Guano als retourvracht in te nemen. Bij dit wrak zijn de dekken omgevallen en duik je over de spanten. Ook hier volop vis te vinden. We zijn langs de romp gezwommen en daar lag iets dat leek op een vliegtuig bom. Het lag onder het zand, maar we durfden het niet aan om er teveel aan te zitten.

we hebben tijdens de duik een maximale diepte van 10,7 meter bereikt en 47 minuten gedoken.

Het laatste wrak wat we bezocht hebben is door de WDSR het Boomstammen wrak genoemd. De laatste lading van het schip is ook meteen duidelijk. Hier hebben we ook nog een tijdje op rondgezwommen. het ruim is open en duidelijk aanwezig. voorop ligt een soort omgevallen blok van ongeveer 3 bij 3 bij 3 met openingen. binnenin is niets herkenbaars te zien. Het wrak ligt rechtop op de bodem en de lieren zijn nog goed zichtbaar. Terug bij het anker aangekomen gooide Barend een dooie vis naar me toe. Ik had hem op de heenweg al gezien, maar dacht dat het gewoon een zeebaars was. Na nog een keer kijken bleek het een haai te zijn. volgende keer wil ik wel een levende zien. De diepte was dit keer 12,7 meter en na 46 minuten staken we ons hoofd weer boven water.

wederom 3 geweldige wrakken bedoken. de diepte is een bijzonder groot voordeel, maar hetzicht is vaak slecht op deze plekken. Dit keer was het echter super en dan is het geweldig.

leermomenten van deze duiken zijn dat we opstijgingen nog wel een beetje moeten oefenen. Door de geringe diepte is het ook niet heel erg van belang om het super netjes te doen en daardoor verlies je de focus die nodig is voor een goede opstijging. En we moeten iets verzinnen om te communiceren als je achter elkaar zwemt en de lampen niet ver reiken door het omgevingslicht.

Iets om de volgende duiken eens naar te kijken.

JP en Barend, bedankt het was weer een geweldige dag.

BBQ duik 6-8-'09

2009-08-10T22:07:00.000+02:00

Barend had afgesproken om te duiken en daarna gezellig te barbecueën met vrienden, en daar had hij JP en mij ook bij uitgenodigd. Natuurlijk had ik daar zin in en het was een geweldig mooie dag. De locatie was de zoetersbout, en omdat het daar niet stroomt wilden we een mooie lange duik maken.
Ik had mijn set al opgebouwd, deed net mijn droogpak aan en toen begon ineens mijn tweede trap te blazen. De o-ring was verduurd en die begaf het in de warmte van de avondzon. Gelukkig had ik mijn stage automaat bij me voor de zekerheid, dus de duik kon gewoon doorgaan. In het water zette ik tijdens de GUE-EDGE mijn lamp an en die gaf een hoge pieptoon en het lampje flikkerde een beetje om vervolgens uit te gaan. navraag over dit falen leert me dat de ballast waarschijnlijk kapot is. Ik begon al te denken over het bijgeloof onder duikers dat je na 3 problemen een duik niet moet maken. Gelukkig is het daarbij gebleven en heb ik met JP een prachtige duik gemaakt van 91 minuten. We hebben erg relaxt gezwommen, wat kreeften enzo tegengekomen en op de betonijzeren constructie zaten nog 2 pollaks.

We kwamen als laatsten uit het water en konden dus meteen aanschuiven bij de barbeque. Heerlijk gegeten in het laatste restje zon en daarna met de volle maan.

Barend, JP, Marcel, Wyanda, Jort en Bigitte, Bedankt voor de gezelligheid.

Dos Ojos Mexico Summer 2009

2009-08-08T15:17:00.000+02:00

Net terug van 12 dagen Mexico (warm, warm en nog eens warm!) waar ik twee duiken in de caverns (Dos Ojos) gemaakt heb!
Een schitterende ervaring om tussen de formaties van de cavern te zwemmen!

Duik Dreischor

2009-07-16T09:31:00.001+02:00

Woensdagavond met JP en Lennart een duik gemaakt bij Dreischor. Doel was lekker duiken en beetje rondkijken :-) Geen bijzondere planning, 1:05 gedoken niet dieper dan 8m.

Extra aandacht voor trim en buyancy, wat foto's gemaakt en een klein stukje film!

Erg gezellig, mooi weer en mooie relaxte duik!

Thanks Lennart en JP!

GUE-Fundamentals

2009-06-25T12:43:00.000+02:00

Zo en eindelijk is het dan zover. De Fundamentalscursus begint eindelijk vandaag. Barend kwam me om 8:30u ophalen om naar Roosendaal te rijden waar de eerste theorieles op het programma stond. We hebben de hele dag aan de theorie besteed, en het meeste was wel bekend, maar toch goed om het weer een keer te zien, al ligt bij de cursus de nadruk niet op theorie. Heel leuk is wel dat als je een ervaren instructeur hebt hij veel kan vertellen over situaties die je tegen zou kunnen komen en wat het belang is van allerlei skills en uitrustingsonderdelen.

De skills die we tijdens de duiken uit zouden voeren hebben we even op video bekeken. De focus van Sasha lag duidelijk op trim en bouancy in plaats van op de handelijkg zelf. Ook gaf hij aan dat het van belang is dat een ander teamlid feedback geeft terwijl je met een skill bezig bent. Gouden tip om de oefeningen efficiënt uit te voeren is om telkens te weten wat de volgende stap moet zijn. Snelheid in een skill krijg je niet door snel alles uitvoeren, maar door de pauzes tussen handelingen te minimaliseren.

Om jezelf en elkaar te evalueren hebben we het volgende lijstje gebruikt.

1. Is je bouancy goed?

2. Is je trim goed?

3. Is de skill uitgevoerd?

4. Heb je je buddy aangekeken terwijl je bezig was?(team awareness)

5.bleef je op dezelfde positie?(enviromental awareness)

Daarnaast hebben we onze hele uitrusting doorlopen en terwijl ik dacht dat alles nu wel klopte moest ik toch nog een paar kleine wijzigingen doen.

's Avonds zijn we met z'n allen uit eten geweest bij de chinees en natuurlijk ging het de hele avond over duiken.

Volgende dag vroeg weer op en nu direct naar de duikstek gereden. We hebben de hele ochtend field exercises gedaan om te oefenen met het doneren van de longhose en de basic 5. Voor Barend Lennart en mij was dit bekend, maar JP heeft niet geoefend en hij had iets langer nodig om zich de skills eigen te maken. De veel kortere voorbereiding blijkt toch geen echt beletsel te zijn om de skill uit te voeren. Na deze exercitie hebben we het harnass nog even helemaal perfect afgesteld en daarna was het eindelijk tijd om te water te gaan. We hadden afgesproken om naar het platform te gaan en daar zou Sasha ons stoppen om alle zwembewegingen voor te doen. Ik was teamleader en zo bezig om iedereen in positie te houden dat ik telkens van de juiste koers wegdrifte. Het water was niet zo helder doordat er al veel duikers te water waren gegaan die dag. Na al dat gezwem besloten we maar op te stijgen omdat het platform er niet was en ook geen instructeur meer. Juist op dat moment kwam Sasha aan en zijn we naar het platform gegaan. We hebben de verschillende zwemtechnieken geoefend en geprobeerd. Daarna een backick en een heliturn en omdat we al veel tijd verloren hadden hebben we de basic 5 niet meer gedaan, maar zijn we opgestegen langs een lijn. Natuurlijk met het minimumdecoprofiel in het achterhoofd, maar dan iets aangepast voor de training. dat wil zeggen vanaf 9 meter telkens 3 meter opstijgen. Wachten tot het team in positie is en dan weer 3 meter omhoog. De stop op 6 meter ging goed, maar op 3 meter werd het een enorme chaos en vielen mensen omlaag en omhoog.

de tweede duik zijn we via de lijn afgedaald en richting kant gezwommen alwaar we op 5meter diepte een Basic5 gedemonstreerd kregen om hem vervolgens zelf te doen met de rest van het team om feedback te geven. Alles ging redelijk goed, al was het wel een probleem dat JP geen efficiënte backkick kan maken en daardoor driftten we richting nog ondieper water.

Gelukkig was het goed weer en hebben we aan de waterkant in de zon een evaluatie gehouden. Sasha heeft werkelijk alles gezien en onthouden. 1,5 uur heeft hij eraan besteed om te vertellen waar verbeterpunten lagen en wat de goede capaciteiten van de teamleden waren. Erg leerzaam en wederom is duidelijk geworden dat trim en bouancy zeer goed moeten zijn voordat je ook maar begint aan een skill. Daarnaast waren we allemaal twijfelachtig bij het afgeven van de longhose. Dit moet een beweging met vertrouwen zijn, want je wilt degene die gas ontvangt doormiddel van je lichaamstaal geruststellen. Terug in Roosendaal hebben we het laatste restje theorie behandeld en daarna was het weer etenstijd. Dit maal zijn we naar een mexicaans restaurant geweest en hebben we weer kunnen genieten van verhalen over projecten, duiken en trainingen.

Maandag 22-6 zijn we weer terug naar Roosendaal gegaan om de video van de vorige dag te bekijken en om zelf te kunnen zien wat er goed ging en wat niet. Dit had flink wat voeten in aarde omdat de laptop het geheugenkaartje niet herkende. Dus weer even terug naar Etten-Leur om een andere laptop te halen, maar toen konden we dan toch zelf zien waar we aan moesten werken. Dit is een heel duidelijke manier om problemen te laten zien.

Met deze wijsheden en de feedback van de vorige dag op zak was het tijd voor duik drie en vier. Er stond nog een basic 5 en een s-drill op het programma. Basic 5 verliep nog beter dan gisteren. JP had zijn trim beter onder controle en bij tijd en wijlen ging hij achteruit, al begon hij meestal te laat waardoor een rondje zwemmen toch een betere optie was. Het is wel nog steeds noodzakelijk om te weten wat de volgende stap in je bewegingen zal zijn om de efficiëntie omhoog te brengen. Dit blijft een focuspunt voor me. De S-drill verliep vrij goed. Al vroeg Barend mij om gas de eerste keer en dat was niet volgens het script. We hebben de drill toch maar afgemaakt en daarna zijn we helemaal opnieuw begonnen. Toch vreemd dat je er boven water zo goed over na kunt denken, maar onder water er toch weer vanalles gebeurt wat niet gepland is.

tweede duik hebben we ons vermaakt met het ophalen van drenkelingen volgens de GUE methode. Ik had er al vaker over gelezen, maar ik moet zeggen dat het inderdaad een comfortabele manier van vervoeren is als je niet direct omhoog kan in een grot of als je veel decostops moet maken. En al hoop ik niet dat ik het ooit nodig zal hebben natuurlijk, het is wel leuk om een keer te doen. na weer een uitvoerige evaluatie en het bekijken van de videobeelden zijn we 's avonds weer gezellig gaan eten met zijn allen.

Fundementals course video from Barend de Lange on Vimeo.

De laatste dag hebben we de valvedrill gedaan en de s-drill, maar nu zo dat de ontvanger ook nog eens zijn bril kwijtraakt. Het is in het begin moeilijk om volledig op het team te vertrouwen, maar het went vij snel. Daarna hebben we nog een boei geschoten en een opstijging langs gemaakt. het schieten van de boei was niet zo'n probleem, maar de opstijgingen verliepen niet geheel vlekkeloos. Dat is echt iets waar ik aan moet gaan werken voor de Tech1 cursus. Minpuntje bij deze duik was dat Alexander zijn lamp perongeluk aan was gegaan terwijl hij de rest van zijn spullen aan het optuigen was. Het lampje en de ballast raakten zo oververhit dat de test-tube eraf vloog en er gas in de kabel kwam waardoor deze klapte. Als afsluiting deden we nog een scenarioduik. Iemand zou tijdens het zwemmen out of gas gaan. En daarna zouden we een opstijging maken langs een boei. Barend was degene die OOG ging en hij vroeg aan mij gas. Jan Peter liet vervolgens de boei op, maar de opstijging ging nog steeds erg stroef.

Na deze laatste duik zijn we naar de mc donalds gegaan om even een "maaltijd" te nuttigen en de laatste dag te evalueren. De laatste dag zijn er geen opnames meer gemaakt. En als laatste stond er nog een test op het programma(die je met z'n allen mag maken met materiaal erbij) en werden we een voor een door Sasha apart geroepen om een persoonlijke evaluatie te krijgen en om de uitslag van de cursus te horen te krijgen.

Lennart en JP Rec rating

Rik en Barend Tech rating

Al met al een geweldige cursus waar ik veel heb geleerd. Ikben klaar om te blijven trainen en volgend jaar Tech1 te gaan doen. Nu nog een leuke instructeur en een warm oord uit gaan zoeken met mooie diepe wrakken.

JP, Barend, Lennart en natuurlijk Sasha, Dankjewel

Noordzeeduiken tijdens Wrakduikweek WDSR

2009-06-19T13:44:00.000+02:00

Ik had met Barend afgesproken om dinsdag 9 en woensdag 10 juni met de WDSR mee te gaan op de wrakduikweek. Maandagavond ben ik met al mijn duikspullen in de trein afgereist richting Vlissingen(mijn flessen waren gelukkig al daar).

Na een overnachting zijn we vroeg opgestaan, maar we werden opgebeld dat het weer te slecht was en dat we niet naar de Noordzee zouden gaan maar naar de Oosterschelde. En dat we dus later zouden vertrekken. De eerste duik hebben we dus op een wrak in de Oosterschelde gedaan. Maar omdat het weer goed opklaarde zijn we 's avonds de Noordzee op gegaan naar de Roompot. omdat we nog even op het tij moesten wachten hebben Barend en ik de onderkant van de boot en de schroef ontdaan van pokken en andere viezigheid. Op de Roompot kan je nog wel delen van het wrak herkennen, maar het is voornamelijk een stapel hout met veel zand ertussen. We hebben geprobeerd om nog wat dingen te vinden door zand op te wapperen, maar helaas lag er niets waar wij aan het zoeken waren. Wel kwamen we nog een jute zak tegen waar de rijst in heeft gezeten. dat was de vrach van de Roompot toen hij uit Oost Indië terugkwam. Door dit soort dingen gaat de geschiedenis meer leven.

De volgende dag zijn we direct de Noordzee opgegaan, ook weer richting de Roompot. We hadden afgesproken om het schip goed te bekijken en om te proberen meer overzicht op het wrak te krijgen. dus we zijn vanaf de boeg naar het achterschip gezwommen en hebben ook nog even de mast opgezocht die er iets verder vandaan ligt. tweede duik gingen we naar de Lotte. De vorige keer dat ik mee ben geweest waren we daar ook al naartoe geweest. De stroming was net als de vorige keer behoorlijk heftig, maar we zijn wel van het Voorschip naar het Achterschip gezwommen. Barend claimt een anker te hebben gezien, maar ik kan me daar niets van herinneren, of ik heb het niet als zodanig herkent. En de laatste duik die dag hebben we op een nog onbekend wrak gedoken. Dit wrak had een hoge opbouw, maar ook stukken zand. De opbouw stond zeker 2 verdiepingen boven het zand uit en er zaten een soort ramen in. Het is mij niet direct duidelijk waar dit precies op een schip thuishoort, maar om iets te zien dat anders is dan de rest van al het staal is wel heel erg leuk.

Al met al 2 bijzonder geslaagde dagen en wat mij betreft ben ik wel voorbereid om aan de Fundamentals te beginnen.

** toevoeging van Barend **
Op het nieuwe onbekende stoomschip hebben we enkele beelden geschoten en deze staan ruw hieronder:

Enkele links over de het schip de roompot:

Wikipedia artikel over de roompot
Artikel in de PZC
Artikel op Archeos
Artikel over de roompot

Teamduik in Galderse meren

2009-06-06T23:43:00.000+02:00

Vandaag een teamduik gemaakt in de Galderse meren. Via onze instructeur hadden we te horen gekregen dat de cursus nu ook met een vierde man gevuld was. Na wat kort email contact hadden we afgesproken bij de Galderse Meren alwaar we JP ontmoetten.
Na wat kennismaken en de gebruikelijke predive checks hebben we een duik gemaakt waar de nadruk vooral lag op trim en bouancy. Eenmaal in het water bleek dat het zicht niet zo goed was door alle andere duikers. De awareness in een team van 4 is ook veel moeilijker dan bij 2 of 3 man. na wat rondzwemmen en een basic 5 waren we 50 minuten verder en hebben we even gepauzeerd.
tweede duik verliep voor iedereen een stuk soepeler, het zwemmen in een team van 4 went. We hebben nog een V-drill gedaan en een boeitje opgelaten. Daarna zijn Rik en JP nog even terug gegaan om een beetje achteruit te zwemmen.

Hier enkele beelden:

Relaxt duikje Zoetersbout

2009-05-24T23:23:00.000+02:00

Dinsdagavond een super relaxt duikje gemaakt op Zoetersbout.

Eerste 20 minuten "in the blue" basic 5 gedaan en blijven hangen op 1 hoogte (verschillende hoogtes gebruikt). Door de blue wel een beetje verplaats en bij afdalen op 24m een touchdown met de bodem. Daarna een stuk terug gezwommen en de rest van de duik rond 12-16m rondgekeken. Supergoed zicht minimaal 10m en uiteindelijk 80 minuten gedobberd.

Leerpunten; toch wel lastig in de blue hangen en minder dan halve meter naar boven/beneden gaan met basic 5 oefening.

Sepia time deel II Zeelandbrug

2009-05-09T16:09:00.000+02:00

Vrijdagavond met een Marcel Wyanda en Lennart gedoken bij de Zeelandbrug op zoek naar sepia's. Marcel en Wyanda doken samen en Lennart en Barend waren het andere buddypaar.

Na vorige duik bij Goese sas extra aandacht voor buddy awareness en dit is gelukt. De lichtbundels bleven netjes in elkaar zicht en dat duik toch een stuk prettiger dan steeds om te moeten kijken en te turen waar je buddy is.

Uiteindelijk een tweetal sepia's gespot en eentje bleef wel erg mooi bij ons zwemmen en wat beelden van geschoten zie filmpje:

Tweede aandachtspunt, gasvoorraad, frequenter gechecked en geen verassingen hier, Lennart zijn gasverbruik was in ieder geval stuk lager dan voorgaande duik(en).

Top duik, mooie sepia's, mooie duik en ondanks de wind en golven prima te doen!

Thanks Lennart, Marcel en Wyanda!

Duik op Goese sas

2009-05-07T12:18:00.000+02:00

Woensdagavond samen met Lennart een duik gemaakt bij de Goese sas .

Doel van de duik sepia's spotten en ander mooi OS leven, maximaal 1 uur, maximale diepte 20m. gebruik van D7 met EAN21.

40 minuten voor de kentering te water gegaan en even een korte check (LH deploy, bubblecheck, lamp) gedaan. Daarna gedoken naar 11m en parallel aan de kant noord-achtig gezwommen. Binnen 5 minuten op het eerste tentje geland waar direct een sepia paartje zat te "paren". Erg mooi gezicht!

Verder noord gezwommen en nog een sepiapaar tegengekomen welke zowaar tegen mijn lamp opbotste, na 30 minuten omgedraaid en parallel aan de kant zuid gezwommen waarbij de diepe putten en dijkvallen langs de dieptelijn zijn gevolgt (geen ge-jojo). Lennart gaf na 50 minuten aan op 50 bar te zitten waarna we terug naar de kant zijn gegaan.

Leermomenten van de duik, zowel Rik als Barend zwemmen sneller dan Lennart en daardoor zwemt Lennart soms wat meer achter; niet goed en volgende duiken sterk op focussen zodat de lichtbundels ten allertijden in elkaar zichtveld zitten; verantwoordelijkheid van geheel team.

Leermoment 2; gasvoorraad, Lennert had op einde duik weinig gas, frequenter checken en in gaan schatten wat luchtverbruik is bij diverse duiken. Verantwoordelijkheid primair Lennart secundair team die zeker moet zijn dat niet 1 teamgenoot te weinig gas gaat krijgen. SAC gaan berekenen achteraf elke duik om inzicht te krijgen in luchtverbruik.

Conclusie; topduik, mooie locatie, heel veel mooi leven, sepia's gespot en weer wat geleerd.

Bedankt Lennart!

Weer naar het Galjoen

2009-05-03T11:18:00.000+02:00

De dag voor koninginnedag hadden we weer afgesproken om een duikje te gaan maken. Helaas Moest Lennart weer afmelden, maar we hebben de duik toch met zijn tweeen gemaakt. We hebben de hoogwater kentering van 's avonds gekozen en om 18:15u stonden we beide aan de dijk bij Wemeldinge - de hoek. Om logistieke redenen had Barend een dubbel7 met een bodemstage van 7liter, en ik had mijn dubbel12 met een 40cuft bodemstage meegenomen.

In de afdaling kwam er bij barend water naar binnen bij zijn 2e trap en toen hebben we onze stages gewisseld zodat hij genoeg lucht had. later bleek dat er een schelpje onder het exhale ventiel was vast komen te zitten. Toen hij mijn stage opendraaide begon da

t ding meteen te lekken tussen de kraan en de eerste trap. Met het overgeven was de ring waarschijnlijk losgedraaid, maar gelukkig kon het weer aangedraaid worden.

Toen dit allemaal was opgelost hebben we onze weg vervolgd naar het Galjoen en daar een geweldige duik gemaakt van 30minuten op het wrak. Aan het begin zat er nog een schelpje tussen de voet en de vin van Barend en bleek dat door de stage wissel de manometer en de stage in elkaar geclipt waren, maar ook dit was vrij snel verholpen.

De stroming was er nog niet volledig uit, en het zicht was niet optimaal, maar de er zaten nog een paar Steenbolken rond het wrak. Bovendien

is het helemaal begroeid met tubularia en mossels. Doordat we nu zoveel bodemtijd hadden hebben we 2 keer langs het wrak gezwommen en hoe het wrak eruit ziet en hoe het precies ligt is nu een stuk duidelijker. De boeg is nog redelijk intact en daar zit een opbouw op. In diverse internetbronnen is te lezen dat de lier voorop ook nog als zodanig herkenbaar is, maar de explosie aan mossels sinds vorig jaar maakt het niet langer mogelijk om de structuur nog als zodanig te herkennen. naar de achterkant toe wordt het steeds meer een wrakveld en de rechterkant van het wrak hangt over naar binnen.

omdat we aan het begin van de duik afgeremd waren en door de lange bodemtijd op het wrak(27m) hadden we een flinke decoverpliching opgebouwd.

op de eerste deepstop op 15meter hebben we het decoschema opgesteld.

40minuten op gemiddeld 27m levert een decoverplichting op van 17 minuten.

die hebben we als volgt verdeeld over de stops.

15m 3minuten

12m 3minuten

9m 3minuten

6m 4minuten

3m 4minuten

bij de 6meter en de 3 meter stop hebben we nog wat extra gewacht en vanaf 3meter zijn we met 1meter per minuut opgestegen naar de oppervlakte.

Achteraf gezien hadden de diepere stops wat korter mogen duren en de ondiepere stops wat langer. Al hebben we geen van beide last gehad van vermoeidheid of andere vormen van futloosheid na de duik.

Het was weer een duik die illustreerde dat je als team veel meer kunt bereiken. En ook al is een DIR-uitrusting zeer minimalistsch, er kan toch nog vanalles mee gebeuren.

We zijn weer wat ervaringen rijker. Hopelijk kan Lennart volgende keer weer mee.

Wat een weekend!!

2009-04-27T10:26:00.000+02:00

Zo, Ik kan terugkijken op een fantastisch weekend met veel duiken. Zaterdag was het DIR-NL dag en zondag ben ik met de WDSR mee geweest op de noordzee. Twee keer vroeg opstaan, maar het was het wel heel erg waard.

Zaterdag om 7:15u stond Barend bij me op de stoep om door te rijden naar de Groene Heuvels. Dus even alle spullen ingeladen en op naar Nijmegen.

Daar aangekomen even gezellig gepraat met wat mensen en nadat we een bakje koffie gekregen hadden sloten we ons aan bij de opening door Robert. Omdat ik introducé ben Moest ik mezelf "bewijzen" tijdens een introduik. Mijn buddy was Anton en we hebben na de reguliere checks gezellig rondgescharreld over de zandbodem. Na een eenvoudig duikje van 20 minuten weer terug naar de parkeerplaats.

Barend had van Theo wat uitleg gekregen over lijntechnieken en hoe om te gaan met een reel op een wrak, dus die kwam een tijdje later ook weer boven water.

Na de lunch hebben we samen nog even de 2 wrakjes bekeken, nog een beetje geoefend met de lijntechnieken en geeindigd met een v-drill en het schieten van een boei.

DIR-NL day at the "Groene Heuvels" from Barend de Lange on Vimeo.

De volgende dag alweer vroeg opstaan. Om 5:20u ging mijn wekker en om 5:45u zat ik in de auto op weg naar jachthaven "De Roompot". Ik hield al vanaf donderdag de wind in de gaten via de windguru. De voorspelling was windkracht 1 tot 2 en uit het zuiden tot oosten. Oftewel, de best mogelijke wind voor een noordzeeduik. Voordat we de op de noordzee waren hadden we al een paar bruinvissen gezien. De dag kon al bijna niet meer stuk. De noordzee zelf was een spiegeltje. Het zonnetje deed zijn best, maar kwam er pas aan het eind van de dag een beetje doorheen. We voeren richting "de Rotterdam". Dit is een stoomzeilschip uit 1872 en het eerste schip van de Holland-America lijn. Omdat het al in 1883 is vergaan is het aardig verweerd in de loop der tijd.

na geankerd te hebben moesten we nog even wachten tot de kentering. Het zicht was net een meter en een dag voor springtij was de stroming ook niet misselijk. Beneden aangekomen bleek het anker op het zand te liggen en na even zoeken stuitten we op het wrak. De lijntechnieken van de vorige dag werden meteen in de praktijk gebracht. Mijn eerste Noordzeeduik was wat mij betreft een groot succes.

SS Rotterdam very poor visability from Barend de Lange on Vimeo.

Het wrak is niet direct herkenbaar als schip, omdat het er al een tijdje ligt. En slecht zicht helpt ook niet echt mee. De schoorsteen is een goed herkenbaar element en verder staat het ding helemaal vol met tubularia. In elk holletje zit een Noordzeekrab en overal zijn zeesterren. We hebben nog wat filmopnames gemaakt.

Voor de tweede duik werdt besloten tot de Alverton. Dit wrak is een stuk kleiner. Het anker lag in het midden en we hebben eerst de achterkant en daarna de voorkant bekeken. In het begin filmde ik en reelde Barend, Daarna hebben we gewisseld.

Beide wrakken liggen op de Zeehondenplaat. Groot voordeel is dat de diepte daar hooguit 10 meter is en dat we 77 minuten op de rotterdam en 53minuten op de alverton hebben kunnen duiken. De enige reden om eruit te gaan is de stroming, en die was ook wel echt behoorlijk.

Conclusie: topweekend, en weer het een en het ander geleerd en ervaring opgedaan.

Oefenen in de Galderse Meren.

2009-04-22T17:27:00.000+02:00

Vrijdag 17 april kreeg ik van Lennart een smsje om de volgende dag te gaan duiken. Meteen teruggebeld natuurlijk en de afspraak voor de volgende dag stond.

Zaterdag was een prachtige dag en er waren dan ook meer duikers bezig. We hebben een uurtje rondgezwommen en vooral geprobeerd stil te hangen op 1 positie. Met het opstijgen bleek weer dat Lennart moeite heeft met lucht uit zijn pak dumpen en dat resulteerd in een head down positie. Dit blijft iets om aan te werken, en hopelijk kan onze instructeur de gouden tip geven om het probleem op te lossen. Om te testen hoe goed lucht gedumpt kan worden probeerde ik om vol te blazen en tegelijkertijd te dumpen. En dat kan dus.

Volgende keer weer een beetje trachten stil te hangen en wellicht dan ook nog proberen er iets bij te doen.

Dagje bootduiken met de WDSR

2009-04-20T23:52:00.001+02:00

Zondag was een dagje dagje bootduiken op de noordzee/Oosterschelde voor een deel van het team (Rik en Barend).
6:15 verzamelen op de marina roompot haven in Kamperland en om 7:00 uitvaren naar de noordzee voor een onderzoeksduikje. Op de noordzee was het zicht zo slecht (minder dan 50 cm)dat besloten is om terug naar de OS te varen en op het wrakveld voor de Zeelandbrug te duiken.

Een mooie duik van 66 minuten waarin dit wrakdeel gevonden is; een pokhouten schijf van een
blok (katrol voor op zeilschepen):

Dive World Enschede 8 maart 2009

2009-04-13T18:01:00.000+02:00

Andreas de Beer had ons in december al op dit 10 meter diepe indoor duikbassin in Enschede gewezen. Na een periode van agenda's overleggen en datums prikken, was het 8 maart dan eindelijk zover: Silt-out gaat naar Dive World.

Wij verzamelden 's ochtends vroeg bij Rik in Etten-Leur.
Barend's Ford werd volgegooid met dubbelsets en droogpakken en met z'n drieën vertrokken we naar het oosten van het land.
Na een lange maar comfortabele rit kwam dit unieke duikcentrum in zicht. Het wachten was vervolgens op Marco en Andreas en nadat ook zij waren gearriveerd, werden de uitrustingen met grote winkelwagens naar boven gebracht. De lange reis had iedereen een beetje hongerig gemaakt en dus werd eerst de lokale keuken geproefd.
Andreas had inmiddels een briefing gegeven en uitgelegd wat vandaag de bedoeling was. Hij zou ons gaan beoordelen op de basistechnieken die bij GUE-Fundamentals aan de orde zullen komen: basic 5, valve-drill, buoyancy, buddy-awareness en de zwemtechnieken.
Barend heeft hiervan het een en ander op video vastgelegd.

Na afloop en tussen de twee duiken in heeft Andreas ons feedback gegeven waarmee wij de komende maanden aan de slag kunnen.

Het was een leerzame dag die werd afgesloten met een gezonde maaltijd bij KFC.
Andreas bedankt!

Lekker gedoken op Galjoen zonder poen

2009-04-10T23:39:00.000+02:00

We hadden afgesproken om de vrijdag van het Paasweekend samen te duiken. Dit bleek een uitstekende keuze, want het was zonovergoten weer.

Lennart kwam me ophalen en we zijn naar Wemeldinge - de hoek gereden. Alwaar Barend al aan het wachten was. Het doel was om Het Galjoen zonder poen te vinden en even rond te kijken. Hoewel het zicht niet optimaal is door de algengroei en de stroming ook nog behoorlijk was zwommen we na 8 minuten toch op het wrak. Het blijft een prachtig zicht als ineens een muur voor je opdoemt. Zeker als deze helemaal vol staat met Tubularia. Wat welk onderdeel is van het wrak is lastig te onderscheiden, maar het lijkt of het paralel langs de dijk ligt. We zijn er overheen gezwommen en omdat Lennart met een Dubbel7 duikt zat hij vrij snel op zijn turnpressure. De opstijging was wat saai doordat we voornamelijk op het zand zaten. totale duiktijd was 36minuten en maxdiepte 25 meter. Een bijzonder geslaagde duik.

Barend heeft ook nog een getracht het Galjoen op camera te vangen.

Voor de tweede duik zijn we naar het Veerse meer gegaan. Via google maps jonkvrouw-annapolder als mogelijkheid gevonden. Het zicht was er beter dan de Oosterschelde en er was maar een klein beetje stroming, dus een mooie stek om nog even de Basic5 te oefenen. Het ging niet erg goed, door een gebrek aan oefening, een enigzins hellende bodem en toch wat stroming. daarna de stek een beetje verkend en erachter gekomen dat het dieper dan 8 meter erg schimmelig is. Leuk om een keer geweest te zijn maar niet de moeite waard om veel vaker te komen. toch nog een keer de basic5 gedaan en nu ging het aanzienlijk beter. Daarna ook nog een valve drill en ook dat ging prima. Bij Barend is zijn pak alleen elastisch, dus de hele drill kost helaas flink wat kracht. totale duiktijd was 80 minuten en diepte 9,1 meter.

Wederom het een en het ander geleerd vandaag en met zulk weer is elk dagje dat je duikend in zeeland mag beleven een groot plezier.

Gestart met de blog!

2009-04-07T22:42:00.001+02:00

We zijn als Team Silt-out gestart met de bloggen!

Tevens een mooi moment om het Team even te introduceren.

We zijn alledrie afzonderlijk begonnen met DIR duiken. Elk van ons is er in zijn duikcarrière achter gekomen dat zijn eigen configuratie niet de meest ideale was en dat de oplossing voor dat alles lag in de gestroomlijnde en geperfectionaliseerde uitrusting van het Doing It Right systeem.

Andreas de Beer van Dirduiken.nl heeft een aantal mensen uit west-brabant en zeeland, die GUE-Fundamentals willen gaan doen, bij elkaar gebracht tijdens een meeting in de Galderse Meren. Iedereen heeft die dag het een en het ander geleerd, maar belangrijker nog is dat er 3 teams zijn gevormd die in mei en juni Fundamentals gaan doen bij Alexander Sawyer en Benji Schaub.

Een van die teams zijn wij dus.

20 juni Is de eerste dag van de cursus en voor die tijd willen we een beetje op elkaar ingespeeld zijn en zorgen dat trim en bouancy goed zijn. Daarna wordt het 4 dagen duiken, veel leren en hopelijk geslaagd eindigen.

Stay tuned voor onze voortgang.